Volledig scherm
stack of books in home interior, boeken stock lezen stapel boeken © Getty Images

Lezen kost inspanning, moeite en tijd: drie dingen die de moderne mens niet meer heeft

Column Jo WijnenDat de Nederlandse pubers steeds slechter lezen, is nog tot daaraan toe. Maar dat ze het niet graag doen, is voor mij onbegrijpelijk. Ik heb als verwoed lezer natuurlijk goed praten: er gaat bij mij geen dag voorbij zonder boek. 

Mijn zwaktebod is dat ik de verminderde leesvaardigheid van de jeugd afzet tegen de onverminderde leesdrang van mijzelf. Ik ben een roepende in een woestijn van dichtbedrukt, maar van god verlaten papier. En ik beweeg mij in de steeds beklemmender stilte tussen de kaften van het boek.

Jongeren turen gefascineerd op hun schermpjes en zien alleen nog korte berichten, snelle mededelingen, kleine boodschappen, meestal voorzien van een speciaal soort afkorting omdat de tijd en de concentratie voor het volledige woord en de complete zin ontbreekt. Lezen kost inspanning, moeite en tijd: drie dingen die de moderne mens niet meer heeft.

Quote

Geleide­lijk aan nam de non-fic­tie de plaats in van de fictie, vooral geschiede­nis en filosofie. De roman verdween uit het zicht

Jo Wijnen

Jo Wijnen is oud-journalist, publicist en columnist voor De Gelderlander. Al jaren maakt hij ons wekelijks deelgenoot van zijn kijk op het nieuws.
Klik voor eerdere columns

Toch is er ook met mijn lezen iets ingrijpends gebeurd. Ik ben als verwoed fictielezer begonnen. Er kon geen spraakmakende roman verschijnen of ik rende naar de boekhandel.

Ergens in de jaren 90 van de vorige eeuw veranderde dat. Geleidelijk aan nam de non-fictie de plaats in van de fictie, vooral geschiedenis en filosofie. De roman verdween uit het zicht.

Ik voel mij daar nog steeds bezwaard over, ook al omdat ik te doen heb met al die auteurs die de schitterende boeken schrijven die ik gelezen móét hebben, maar toch niet opsla.

Het voelt als verraad. Terwijl mijn hartstocht voor het lezen steeds verder toenam, bleef er voor de literatuur geen minuutje meer over.

Nu moet ik tegen mensen, die dol enthousiast zijn over de allernieuwste, allerbeste en allerhoogst geprezen roman, zeggen dat ik dat boek alweer niet heb gelezen.

Dat voelt niet goed. Dat knaagt. Ook al omdat ik het anders zou willen, maar toch ook weer niet.

Columns