Ganzen bij een ondergaande zon.
Volledig scherm
PREMIUM
Ganzen bij een ondergaande zon. © Rob Voss

Vogels krijgen een ereplaats in mijn allerlaatste stukje

Column Jo WijnenDit is mijn allerlaatste stukje! Waar moet dat in ’s hemelsnaam over gaan? Over de wereld die langzaam maar zeker waarheid en feiten offert aan onzin en leugen? Over de mensen die hunkeren naar geluk, maar dat zoeken waar het niet is, dus buiten zichzelf? 

Over de eerste winter die voorbijging zonder een vliesje ijs en een vlokje sneeuw? Of over het Grote Virus? 

Laat ik in mijn journalistieke zwanenzang liever de vogels bezingen. Ik zie ze iedere morgen als het licht wordt: geharde wintergasten die ogenschijnlijk doelloos vorm geven aan hun bestaan. 

Quote

Ik vlieg niet met ze mee voordat ik mijn lezers heb bedankt voor hun kritiek en aanmoedi­ging en hen het mooist denkbare heb toegewenst

Columns