Zoektocht

ColumnSteeds meer mensen zijn op zoek naar zichzelf. Waaruit volgt dat steeds meer mensen zichzelf kwijt zijn. Maar wat is dat zoeken naar zichzelf? En wat is dat zichzelf kwijt zijn?

Ik bedoel: je weet wat je doet, wat je hebt, waar je bent. Maar blijkbaar weet je niet wíé je bent. Dus ga je naar jezelf op zoek. Maar wat zoek je precies als je naar jezelf zoekt? Waar zoek je? Hoe doe je dat? Wie denk je aan te treffen als je jezelf uiteindelijk vindt? En wat is dat 'zelf' eigenlijk?

Ik heb wel eens geprobeerd het allemaal op en rijtje te krijgen, maar raakte al gauw verzeild in wat psychologen 'het onderbewuste' noemen. Dat het daar niet pluis is, wist ik al. Maar ik wist niet of iets van het onderbewuste - wat het ook is, als het al iets is - kan worden overgeplaatst naar het bewuste en dus naar het dagelijkse bestaan.

Maar vinden we onszelf in het onderbewuste? Of raken we onszelf daar juist kwijt? Vandaar dat ik denk dat het onderbewuste maar beter buiten beschouwing kan worden gelaten. Maar dan? En hoe verder?

Naarmate ik ouder word, begin ik steeds meer te twijfelen aan conclusies zonder vraag, aan gevolgen zonder oorzaak, aan remedies zonder kwaal.

Als het om levensvragen gaat hebben we het rad dat we ons voor ogen draaien, maar niet de kennis en het inzicht om ons de ogen te openen.

Duizenden hulpvaardige mensen verdienen de kost met ons wegwijs maken naar en in onszelf. Als het al helpt, dan is het maar voor even. Waarna we spoorslags onze zoektocht naar wie we zijn hervatten, om opnieuw te ontdekken dat het niks oplevert.

Er is waarschijnlijk iets mis met het idee dat we naar onszelf op zoek moeten. Want in plaats van onszelf te vinden, komen we in een levenskunstige mallemolen terecht vol vage veronderstellingen, onbeantwoordbare vragen en vergeefse zoektochten.

Eigenlijk hoeven we helemaal niet naar onszelf op zoek te gaan, want we zijn er gewoon, elk uur van de dag, elke seconde van het bestaan. Je hoeft maar naar de wereld om je heen, naar de ander en vooral naar jezelf te kijken, om te weten wie en waar je bent. Maar desondanks blijven we zoeken naar wat onvindbaar want onkenbaar is, maar dat we toch ergens hopen aan te treffen. In onszelf. Of daar juist niet.

Volledig scherm
Jo Wijnen. © Foto Joost Hoving
De Gelderlander gebruikt je persoonsgegevens om deze reactie te kunnen plaatsen. Meer informatie vind je in ons privacy statement. Reacties van mensen die de nickname anonymous, anoniem of een variant daarop voeren, worden niet geplaatst.
  1. Zegeningen
    PREMIUM
    Column

    Zegeningen

    Volgens de oude, grimmige, dwarse, nurkse, sarcastische, maar ook wijze Arthur Schopenhauer (1788-1860) zijn jeugd, gezondheid en vrijheid de drie zegeningen van het leven. Maar hij vond dat we ons pas van die zegeningen bewust worden als we ze niet meer hebben. 'Ons bestaan is op die momenten het gelukkigst als we er het minst van merken', schrijft hij. Want als je gezond bent, sla je er geen acht op. Als je jong bent heb je het niet in de gaten. En als je vrij bent heb je er geen weet van.

Columns