Volledig scherm
Popocatepetl The Mexican in Arnhem © Marc Pluim

Maar matig Mexicaans bij Popocatepetl in Arnhem

Popocatepetl The Mexican in Arnhem is de achtste locatie in de landelijke reeks. Nijmegen was al langer voorzien, maar nu zijn de Arnhemmers ook aan de taco's.

Popo, wordt de nieuwe megazaak in het Arnhemse centrum om begrijpelijke reden genoemd. Als ik op woensdag probeer te reserveren voor zaterdagavond, kan ik alleen om 17.00 en 21.30 uur terecht. Ze hangen er zogezegd alle dagen met de benen uit. Dat maakt nieuwsgierig.

Geen sambaballen 

De roze neonletters aan de buitenkant zijn een geweldige keuze. Ze hangen aan de gevel om de hoek bij het populaire Stan & Co. De locatie is geen toeval, want dezelfde eigenaren verbouwden eerst dat stuk van het pand Royal en hebben nu, naar eigen zeggen, 1,5 miljoen euro geïnvesteerd, in het andere deel. Binnen dan ook gelukkig geen sambaballen, sombrero's en harde Mexicaanse kleuren, maar een strakke inrichting en zachte tinten. 

Mexicaanse details zijn er zeker, zoals de lange gelukswand, die is behangen met hoefijzers en de Mexicaanse teksten op de muren. De cactussen staan her en der in de zaak en bijzonder is de lichtwand met silhouetten van een regenwoud. Het is de zoveelste grote zaak die opent in Arnhem, want ook hier kunnen bijna 200 mensen tegelijk eten. 

De ontvangst door de bediening is een uiterst vrolijke. De kaart is begrijpelijk, ook voor de gast die niet vaak Mexicaans eet en gelukkig valt ook het woord 'concept' niet. Ik moet wel de zaklamp op mijn telefoon gebruiken om de menukaart te kunnen lezen, want het is te donker om de kleine letters op de kaart te lezen. Ik ben niet de enige, zie ik om me heen. 

Voltreffer

Op tafel staan vlot de verschillende voorgerechten die we willen proeven.  De eerste hap van de sticky chicken wings is een voltreffer. De kip is langzaam gegaard en valt van malsigheid van het bot af. Het vlees is niet te zout en niet te zoet. De geroosterde padron pepers vallen tegen. De pepers zijn goed geroosterd maar liggen te baden in de zoute olie van de hard gebakken chorizo. Van de beloofde sinaasappel en amandel proef ik niets terug. The Mexican Fishcakes zijn het ook niet. Bij de te fijn gepureerde vis is zoveel bloem gedaan, dat de viskoekjes deegballen zijn geworden met in de verte de smaak van vis. 

Het loopt tegen 18.30 uur en het restaurant zit nagenoeg vol. De cocktailbar is een plaatje, de bedrijvigheid in de keuken is goed te zien en door de grote ramen kijk je op het Gele Rijdersplein. Alles bij elkaar zorgt het voor een levendige, lekkere sfeer in de zaak. Ook de bediening draagt daar veel aan bij. Ze komt geregeld vragen of alles naar wens is en brengt vlot drankjes of vult de karaf water bij. Geen verplichte aardigheid, maar gemeend gezellig.  

Ik eet als hoofdgerecht birria, een pikante lamstoofschotel, dat Mexicanen maken op feestdagen als bruiloften en Kerstmis. Het lamsvlees is zacht maar heeft nog een redelijke stevige structuur. Het stoofpotje smaakt licht naar komijn, wat lekker is, maar ik mis de pit. Hier had wel een jalapeñopeper  of twee bij gemogen. Ook had het geheel wat langer op kunnen staan, zodat de saus mooier zou binden. Het lijkt nu alsof bindmiddel is toegevoegd, wat de saus wat glazig maakt. De portie is reuze, helemaal met de goede bloemtortilla's, de zure room en de rijst met tomatensalsa. 

Zaklamp

Mijn gast kijkt ondertussen met de zaklamp van zijn telefoon naar de hete gietijzeren plaat waar zijn rundvlees en groenten op liggen. Het vlees is mooi gegrild, maar de groenten zijn veel te hard gegaan en her en der liggen zwartverbrande stukken. Dat ruikt niet lekker en smaakt al helemaal niet. Jammer, want de tortillas en de bijhorende salade en saus zijn prima voor een lekkere gevulde rol.  De guacamole is vooral romig en mist de peper en het korianderblad. 

De dessertkaart heeft hele leuke gerechten.  Een dessert van meerdere bereidingen van mais bijvoorbeeld, of parfait met rode peper en tequila. Ik eet een cheesecake van avocado, die echter niet naar avocado smaakt. De lichtgroene kleur is wel erg mooi en het poeder van gedroogde framboos eroverheen doet denken aan pepers. Ook al proef ik geen avocado, de smaak is heerlijk en de bodem van veel bastognekoek is top. Lekker met de bol limoensorbet. 

De churros, een soort gefrituurde donut van tarwedeeg, zijn vettig, maar dat is inherent aan het gerecht. Ze hebben een vleugje kaneel en samen met de chocoladesaus en het vanille-ijs is het een zeer machtig dessert. Als derde gang in een maaltijd met zeker ruime porties is het ons te veel. 

Conclusie

De bediening  en de stylist doen uitermate hun best om je een leuke avond te bezorgen. Alleen bederft de kwaliteit van het eten de goede stemming. Om Mexicaans te mogen heten moet er meer pit in. En met aangebrand eten serveren kom je niet weg, ook al draai je de verlichting naar beneden. 

Eindcijfer 6,7

Voorgerecht 6

Hoofdgerecht 5

Nagerecht 7

Bediening 8

Ambiance 7,5

Prijs/kwaliteit 6,5

De rekening  

2 x herfstbock 4,60

2 x thee 5

Chicken wings 5

Fishcakes 5,50

Padrones pepers 6,50

Birria 17

Fajitas steak 16

Churro 7

Cheesecake 7,50

Totaal 74,10 

Popocatepetl The Mexican, Gele Rijdersplein 39 in Arnhem, popp.nl

De kaart

Wie veel wil proeven van de voorgerechten, kan The Mexican plate deluxe bestelen. Die deel je met je tafelgenoten en je eet zalm, kip, gevulde quesadilla en meer.  Losse gerechten bestellen kan ook, ze delen past goed. Voor ongeveer 15 euro bestel je een hoofdgerecht, waarbij je ook nog bijgerechten kunt bestellen. 

Wie licht wil eten, kijkt op de light en bright kaart. Hier staan de salades en de tortillasoep voor een kleine maaltijd. 

Leuke kinderkaart met soft taco's, nacho's met kip of gehakt of een biefstukje met frieten.

'Gwa-kamole', de avocadomousse

Guacamole (gwa-kamole) is een saus om in te dippen. Het is bedacht in het zuiden van Mexico. Hoofdbestanddeel is een mooie rijpe avocado die geprakt wordt en gemengd met tomaat, ui,  knoflook, sap van een limoen of citroen,  pepers (met name jalapeñopepers) en korianderblad. Je eet het met Mexicaanse tortilla's en tortillachips, maar kan eigenlijk bij ieder Mexicaans gerecht. Avocado's zijn hier duur en worden gezien als delicatesse, maar in Mexico niet en wordt het gezien als goedkoop bijgerecht. Mexicanen houden dus van een pittige avocadosaus en zijn het niet eens met de Amerikaanse variant waarbij mayonaise of zure room door de guacamole gaat. Zelf maken is trouwens altijd beter in dit geval, want in kant-en-klare potten guacamole zit vaak nog niet 1 procent avocado.