Riza moet zijn droomhuis uit omdat er geen mensen mogen wonen: ‘Ik ben geen kraker of stuk tuig’

Onbegrijpelijk, vindt Sele. Hij wil graag zijn kant van het verhaal doen om ‘negatieve beeldvorming tegen te gaan’: ,,Ik ben geen kraker of een stuk tuig, maar heb dit pand keurig gekocht in 1999. Oude kantoren en hotels worden tegenwoordig opgeknapt om vluchtelingen op te vangen. Helemaal prima, maar waarom mag ik mijn dak boven mijn hoofd niet behouden?”

Ik kan me niet voorstellen dat we hier ooit weggaan

Riza Sele

,,We wonen hier schitterend”, zegt hij. ,,Die rust en ruimte zijn zó belangrijk voor ons. Ik kan me niet voorstellen dat we hier ooit weggaan.”

Varkens dekken

Sele staat ook in contact met een man die er vroeger de krant bezorgde. Tevens heeft hij verklaringen van drie oude bewoners, waarvan er twee zelfs in het pand aan de Broeksestraat zijn geboren. ,,En op oude kaarten zou te zien zijn dat er al in 1932 werd gewoond. Zó lang geleden al.”

‘Ik stond ingeschreven bij mijn ouders’

‘Ik geef niet op’

Als het aan de gemeente ligt, gebeurt dat wél. Het pand mag alleen voor agrarische doeleinden worden gebruikt, zo is te lezen in het bestemmingsplan. ,,Maar er wonen al tientallen jaren mensen in dit pand”, vervolgt Sele. Hij pakt een grote ordner, met diverse verklaringen en geboorteaktes.

,,Mensen zijn geboren en gestorven in dit pand, dat zegt toch genoeg? Ik heb een verklaring van de oude beerhouder van Gendt, die hier vroeger langs de deur kwam om met zijn varken zeugen te dekken. Ook hij benadrukt dat hier vroeger al mensen woonden.”

Ik geef niet op. En wat moet ik anders doen? Ik lig er wakker van

Riza Sele,Bewoner

De gemeente Lingewaard vindt de bewijsvoering van Sele echter niet overtuigend. Ook blijkt dat de bewoner zich pas in 2020 op het huidige adres in de gemeentelijke basisadministratie inschreef. ,,Maar dat zegt niets”, pareert Sele. ,,Ik stond daarvoor ingeschreven bij mijn ouders. Dat had te maken met het dakdekkersbedrijf dat ik toen had. Al die jaren heb ik hier gewoond.”

De gemeente eist nu ook dat het hoge hek in de voortuin verdwijnt. ,,Een beetje krom, want die heb ik al verlaagd. En denk je dat die er voor de lol staat? Er is hier wel vijf keer ingebroken.”

Frappant is dat in 1997, enkele jaren voordat Sele eigenaar werd, ook een juridische strijd plaatsvond over de woonbestemming van het pand. De gemeente Gendt (voorloper van Lingewaard) wilde de toenmalige bewoner er ook al uit hebben. Sele: ,,Dat is mij bij aankoop van het pand niet verteld.”

Hij heeft nog een kleine twee weken de tijd om het besluit van de gemeente aan te vechten bij de rechter. Doet hij dat niet, dan volgt de dwangsom hoe dan ook. Die gang naar de rechter komt er, besluit hij.

,,Ik geef niet op. En wat moet ik anders doen? Ik lig er wakker van. Met mijn gezin op een flatje drie hoog gaan wonen en hier een hondenkennel starten, zodat ik wél aan die agrarische bestemming voldoe? Ik hoop dat het gezonde verstand zegeviert.”