• Ster beoordeling
    • Ster beoordeling
    • Ster beoordeling
    • Ster beoordeling
    • Ster beoordeling

'Crazy Girl' Hannigan grijpt terecht in de prijzen

videoRECENSIE - Op 28 januari zal de Canadese sopraan en dirigent Barbara Hannigan wederom op de tafel hebben gedanst. Toen werd namelijk bekend dat haar cd Crazy Girl Crazy in de States een Grammy heeft gewonnen. Als beste klassieke solo zangalbum. Reden genoeg voor mij om deze Alpha-opname alsnog in de cd-speler te schuiven.

Volledig scherm
Omslag album. © pr

Hannigan en het Ludwig Orchestra uit Amsterdam storten zich vol overgave in muziek van Berio, Berg en Gershwin. Eerstgenoemde componist zal nooit vermoed hebben dat hij dankzij Hannigan met zijn Sequenza III in Madison Square Garden naast popidool Bruno Mars in de prijzen zou vallen. Een geweldige prestatie en een mooie erkenning van de modern klassieke muziek.

Pruttelen

Ik vind het trouwens geen wonder dat de Amerikaanse jury Crazy Girl Crazy in zijn armen heeft gesloten. De artiesten zetten afgelopen najaar een product in de markt dat glamour, excentriciteit en perfectie op sublieme wijze met elkaar verenigt. Barbara Hannigan laat zich bovendien van haar meest veelzijdige kant horen.

In het fascinerende stuk van Berio uit 1965, waarin de relatie tussen de sopraan en haar stem op dramatische wijze uit de doeken wordt gedaan, horen we de Canadese coloraturen zingen, maar ook pruttelen, janken, verleiden en misschien ook wel een klaarkomsessie faken. Heerlijk hoor.

Antiheldin

Lulu, de verleidelijke antiheldin uit de gelijknamige opera van Berg, staat centraal in de suite die vervolgens klinkt. Hannigan dirigeert een intense versie die eigenlijk één groot reclamebord voor de opera zelf vormt. Ook de nummers van Lulu en haar gravin komen indrukwekkend uit de verf. Knap zoals de zangeres het dirigeren en zingen combineert.

Hoteldebotel

En dan de finale: de Gershwinliederen. Hier zingt de sopraan volkomen authentiek als ware zij een gevestigde musicalster. Ook in dit repertoire voelt Hannigan zich als een vis in het water. Zeker met de luisterrijke begeleiding van het Ludwig Orchestra als background. 
De bijgeleverde dvd Music is Music (een uitspraak van Berg tegen Gershwin in 1928) neemt ons mee in de wereld van Barbara Hannigan. Filmmaker Mathieu Amalric toont haar aan het werk in de trein, met het orkest, en met name in het moment waarop orkestleden ook moeten zingen (Embraceable You). Een soort van 'Making of' eigenlijk die ook duidelijk maakt dat het woord 'crazy' hier meer hoteldebotel dan waanzin betekent. 
Tegen cast, crew en het label Alpha kan ik alleen maar zeggen: congratulations! En tegen jullie als lezers: kopen die cd!

De Gelderlander gebruikt je persoonsgegevens om deze reactie te kunnen plaatsen. Meer informatie vind je in ons privacy statement. Reacties van mensen die de nickname anonymous, anoniem of een variant daarop voeren, worden niet geplaatst.
  1. Een eerbetoon aan Bernstein in home video stijl
    PREMIUM
    Recensie

    Een eerbetoon aan Bernstein in home video stijl

    Deze blu-ray van C Major vertelt het verhaal van de eerste contacten tussen de beroemde Amerikaanse dirigent, componist en pedagoog Leonard Bernstein (1918-1990) en de tijdelijke bewoners van het kasteel Salzau in het Duitse Sleeswijk-Holstein. Een relatie die in 1988 ontstond op instigatie van Justus Frantz (1944). Deze pianist wilde naar het voorbeeld van het Amerikaanse Tanglewood in Europa een festival voor jonge musici met Bernstein als artistiek leider en grote inspirator.
  2. Mayrs kerkmuziek getuigt van een levenslange liefde voor Mozart
    PREMIUM
    Recensie

    Mayrs kerkmuziek getuigt van een levenslan­ge liefde voor Mozart

    Op Naxos ontstaat zo langzamerhand een behoorlijk gevarieerd beeld van Johann Simon Mayr (1763-1845), de tot voor kort vergeten leermeester van Donizetti en productief schrijver van opera- en kerkmuziek. Met de tweede cd gewijd aan (mariale) motetten laat zijn voornaamste pleitbezorger, de Duitse koordirigent en organist Franz Hauk, opnieuw zijn licht schijnen over de geestelijke muziek van deze belangrijke Italiaanse componist van rond 1800, de periode vlak voor de opkomst van Rossini.
  3. Heerlijke helderheid in geestelijke muziek voor miljonair Chandos
    PREMIUM
    Recensie

    Heerlijke helderheid in geestelij­ke muziek voor miljonair Chandos

    Met Georg Friedrich Händel (1685-1759) gaat het in 1717 niet goed. Hij krijgt geen salaris meer voor het lesgeven aan de jonge Engelse royalty en in Londen keert het publiek zich af van zijn opera’s. Gelukkig is daar de door zijn werk voor defensie schatrijk geworden James Brydges, graaf van Carnarvon en vanaf 1719 hertog van Chandos. Eenmaal lid van zijn entourage op Cannons House schrijft Händel zijn beroemde Chandos Anthems (‘motetten’) en het Chandos Te Deum. Tegenwoordig worden deze Engelstalige stukken overigens Cannons Anthems en Cannons Te Deum genoemd.