Creatieve klankmagiër Vincent d'Indy vindt prima ambassadeur in Zweden

luister meeDe laatste jaren is er op geluidsdragers best veel aandacht voor de orkestwerken van Vincent d’Indy (1851-1931), door Fauré ooit beschreven als de ‘Samson van de muziek’ en in zijn tijd bekend als aartsconservatief en antisemiet. 

Op Chandos verschenen maar liefst zes luisterrijke cd's, ingespeeld door het Iceland Symphony Orchestra onder leiding van Rumon Gamba. En nu is er een mooi goedkoop alternatief op Naxos.

Deze super actieve prijsvechter in cd-land nam in de zomer van 2017 met het Malmö Symphony Orchestra en de Chinese dirigent dirigent Darrell Ang twee orkestsuites, gebaseerd op toneelmuziek, en een symfonisch gedicht op.

Het oudste stuk is Saugefleurie uit 1884, een muzikaal verhaal over een eenzame fee die haar verliefdheid op een prins met de dood moet bekopen. Een populair thema bij elfen en nimfen dat we ook in de opera's Undine en Rusalka tegenkomen.

Je hoort dat D'Indy inspiratie bij Wagner haalt, zowel de Wagner van de Tannhäuser als de Wagner van Die Walküre en een tikkeltje die van Tristan und Isolde. En toch blijven de orkestratie en de uitstraling van dit symfonisch gedicht tot in de diepste vezels Frans. Dat weet dit Zweedse orkest op treffende wijze duidelijk te maken.

Effect

Bij de Karadec Suite uit 1890 kijkt Bizet duidelijk mee over D’Indy's schouders. Alleen worden er nu Bretonse melodieën ingezet in plaats van Provençaalse. Vanaf de eerste maten neemt D’Indy je mee naar zoiets als de parallelle wereld van L’Arlésienne. Maar dan wel rijker geschakeerd qua klank en effect.

Het zangerige Chanson kan trouwens zo als ‘Einlage’ de opera Carmen in.

Het tragische mythologische verhaal van Medea en Jason inspireert de componist tot een minstens zo afwisselende partituur. Medée uit 1898 opent met een stuwend gespeelde Prélude.

Mentor

Volledig scherm
Vincent D'Indy © DG

De dirigent heeft van zijn mentor wijlen Lorin Maazel in ieder geval geleerd hoe je in laatromantische muziek de juiste snaar moet raken. Kleur en expressie komen in Médée niets tekort. Mooie opbouw in de Pantomime ook. En wat een suggestief orkestspel in de opening van het derde deel.

Het Malmö Symphony Orchestra ontpopt zich onder Angs leiding tot een prima ambassadeur van de betoverende en creatieve klankmagiër D’Indy. Nu de Nederlandse orkesten nog. Die spelen helaas liever op safe met de zoveelste Strauss en Mahler.

De Gelderlander gebruikt je persoonsgegevens om deze reactie te kunnen plaatsen. Meer informatie vind je in ons privacy statement. Reacties van mensen die de nickname anonymous, anoniem of een variant daarop voeren, worden niet geplaatst.
  1. ‘Wereldster’ Jordi Savall staat garant voor kleur en spanning in ‘militair oratorium’
    PREMIUM
    Recensie

    ‘Wereldster’ Jordi Savall staat garant voor kleur en spanning in ‘militair oratorium’

    Van Vivaldi’s oratorium Juditha Triumphans bestaan al best veel opnamen. Toch is deze nieuwe registratie vanuit de Parijse Philharmonie (15 oktober 2018) heel welkom. De 78-jarige dirigent Jordi Savall - volgens de NRC ‘de enige echte ‘wereldster’ in de wereld van de oude muziek’ - staat immers garant voor een uitvoering vol kleur en spanning. En dat is best een prestatie. Dit ‘Sacrum militare oratorium’ uit 1716 met zijn all-female bezetting sleept zich immers van de ene beschouwende aria naar de volgende.