Volledig scherm
Justin Townes Earle - Kids in the street. © PR

Degelijke rootsplaat van Justin Townes Earle

recensieOp zijn zevende album heeft Justin Townes Earle de bakens ietwat verzet. Hij nam nu eens niet op in Nashville, maar trok naar Nebraska om daar met voor het merendeel hem onbekende muzikanten samen te werken.

En hij is inmiddels getrouwd en staat op het punt vader te worden. Kortom, hij heeft meer stabiliteit in het vooruitzicht dan hij in vroegere, door drank en drugs gekleurde jaren heeft gehad.

Talent en originaliteit

Earle bezwijkt in ieder geval niet onder de last van zijn naam, waarin die van zijn vermaarde vader Steve en diens schutspatroon Townes Van Zandt is te herkennen. Met Kids in the street levert de zoon van een degelijke rootsplaat af met een aantal tracks die talent en originaliteit verraden. Zo vind je op deze plaat geen nummer over een gloednieuwe cliché-Cadillac, maar Champagne Corolla, een rock ’n rolldeuntje over een leuke meid in een champagnekleurige Toyota Corolla. De tijdgeest pakt Earle in Kids in the street, waarin hij zijn gedachten laat gaan over de gentrificatie van de arme buurt in Nashville waarin hij zijn jeugdjaren doorbracht.

Je mag een vader niet te zeer met zijn zoon vergelijken, of andersom, maar met deze op rock ’n roll, soul, blues en country leunende plaat laat Justin Townes Earle op zijn minst zien dat hij een talent is met groeimogelijkheden.