Volledig scherm
Albumhoes © PR

Duitse promotor van Amerikaanse pianomuziek

Natuurlijk kun je op één cd geen staalkaart van Noord Amerikaanse pianomuziek realiseren. Maar het is wel mogelijk om door je selectie de luisteraar te prikkelen en enthousiast te maken. Zodanig zelfs dat nieuwsgierigheid gewekt wordt om verder te gaan zoeken in dit schier oneindige repertoire.

    • Ster beoordeling
    • Ster beoordeling
    • Ster beoordeling
    • Ster beoordeling
    • Ster beoordeling

Promotor

De Duitse pianist Ulrich Roman Murtfeld (1970), die onder meer studeerde aan het Salzburger Mozarteum, lukt dit uitstekend met zijn 'American Recital Vol. II' op het label Audite. Hij werpt zich op tot promotor van uiteenlopende componisten als Alexander Reinagle (1756-1809), Edward MacDowell (1860-1908), George Antheil (1900-1959), Charles Edward Ives (1874-1954) en Roger Sessions (1896-1985).

Dat Reinagle een bewonderaar en bekende van C.P.E. Bach is geweest kun je goed horen in zijn 'empfindsame' Philadelphia Sonata in D. Ook herinneringen aan Haydn duiken op.

Indiaans

Van MacDowell, leerling van J. Raff en protegé van Franz Liszt, speelt Murtfeld niet alleen het bij amateurpianisten bekende To a wild rose maar ook de tien naar Griegs Lyrische Stücke verwijzende impressies uit de bundel New England Idyls, opus 62. De pianist ontpopt zich hier tot een romantische sfeermaker van de eerste orde. Met oog voor kleur en detail.

Interessant klinkt het grillige Indian Idyl. MacDowell zette zich immers in voor de verbreiding van Indiaanse muziek in de Europese muziektraditie. Ook mooi: het gewichtige From Puritan Days. Zijn technische mogelijkheden laat de klavierspeler eerder horen in een tweetal delen uit 12 Virtuoso Etudes, opus 46.

Monologen

Het eind van Murtfelds recital is gevuld met twintigste-eeuwse klanken. De Jazz Sonata van Antheil duurt nog geen twee minuten maar zet je wel op scherp, met Charleston, glissandi en flitsend passagewerk. Three-Page Sonata van Ives gooit het minder op extravert spel maar imponeert minstens zo veel. Met dank aan het inlevingsvermogen van Murtfeld en diens talent om grote spanningsbogen te kunnen opzetten.

Van laatstgenoemde kwaliteiten profiteren ook de introverte monologen uit From my Diary van Sessions. De fraaie opnamen (mei 2016) werden overigens weer gemaakt in de Jesus-Christus-Kirche in Berlijn-Dahlem waar Audite 'gut zu Hause ist'.

De Gelderlander gebruikt je persoonsgegevens om deze reactie te kunnen plaatsen. Meer informatie vind je in ons privacy statement. Reacties van mensen die de nickname anonymous, anoniem of een variant daarop voeren, worden niet geplaatst.
  1. Dirigente JoAnn Falletta gaat voor 100 procent Kodály
    PREMIUM
    RECENSIE

    Dirigente JoAnn Falletta gaat voor 100 procent Kodály

    Een perfect muziekprogramma combineert bekende klanken altijd met minder gangbaar repertoire. En dat heeft het Buffalo Philharmonic Orchestra onder leiding van JoAnn Falletta (chef-dirigent sinds 1999) goed in de oren geknoopt. Zijn nieuwste cd presenteert naast de Dansen van Galánta en de Pauwvariaties ook de Dansen van Marosszék en het Concert voor Orkest. Stuk voor stuk composities van de Hongaarse componist Zoltan Kodály (1882-1967).