Volledig scherm
De cover. © PR

Een bijzondere vroegbarokke parel van Francesca Caccini

recensieHet operaballet La liberazione di Ruggiero dall'isola d'Alcina ('De bevrijding van Ruggiero van het eiland van Alcina') uit 1625 is om minstens twee redenen bijzonder: het is de eerste opera die door een vrouw werd gecomponeerd en het is de eerste opera die ook buiten Italië te horen te was. Het stuk werd in 1628 namelijk ook in Warschau opgevoerd.

    • Ster beoordeling
    • Ster beoordeling
    • Ster beoordeling
    • Ster beoordeling
    • Ster beoordeling

De componiste is Francesca Caccini, geboren in 1587 en overleden na mei 1641, en telg uit een muzikaal geslacht dat verbonden was aan het hof van de Medici. Zij schrijft La liberazione in opdracht van groothertogin Maria Magdalena van Toscane, een Habsburgse, en doet dat in de nieuwe stijl van Claudio Monteverdi. Ze blikt tegelijkertijd ook terug op de Renaissance.

Bepaalde rollen worden door Caccini in een vaste klankgewaad gehuld. Zo treedt Neptunus bijvoorbeeld op ondersteund door trombones. Een traditie die we zelfs in Mozarts Idomeneo (1781) nog tegen komen. Nog een overeenkomst met laatstgenoemde opera: ook Caccini eindigt met dans.

Verleidelijk

Deutsche Harmonia Mundi is na de recente uitgave op Glossa (2017) het volgende label dat zich op dit werk stort en ik moet zeggen: Paul Van Nevel heeft met zijn Huelgas Ensemble de beste solisten en instrumentalisten in huis en zijn akoestiek levert de mooiste klank (live opnamen uit Antwerpen 2016).

Ster van de uitvoering is hoofdrolspeler Achim Schulz, een heerlijk lichte tenor met veel uitstraling. Deze Ruggiero krijgt in dit verhaal naar Ariosto te maken met niet minder dan twee fantastisch zingende tovenaressen Melissa (mezzosopraan Sabine Lutzenberger) en Alcina (mezzosopraan Michaela Riener). En dan is er ook nog een verleidelijke Sirena (Katelijne Van Laethem).

Oogopslag

De prestaties van de totale cast munten uit in stijlbewustzijn en toegewijdheid. Versieringen, fraseringen: er valt geen speld tussen te krijgen. De instrumentale begeleidingen en solo's zijn om door een ringetje te halen. Indrukwekkende paukenslagen ook bij de confrontatie tussen Ruggiero en de betoverde planten (eind van de eerste cd). Dank aan Van Nevel voor het in de schijnwerpers plaatsen van deze parel uit de vroegbarok.

Wat ik in het verder goed verzorgde tekstboekje wel mis: een synopsis. Die was prettig geweest.

De Gelderlander gebruikt je persoonsgegevens om deze reactie te kunnen plaatsen. Meer informatie vind je in ons privacy statement. Reacties van mensen die de nickname anonymous, anoniem of een variant daarop voeren, worden niet geplaatst.
  1. Samenwerking tussen klavecinist en Parijs' museum levert voltreffer op
    Recensie

    Samenwer­king tussen klaveci­nist en Parijs' museum levert voltreffer op

    Over een schot in de roos gesproken. Het nieuwe, drie jaar geleden geopende concertgebouw La Philharmonie in Parijs (Parc de la Villette) herbergt ook een muziek(instrumenten)museum. En het prestigieuze label Harmonia Mundi, dat al vanaf 1958 fraaie klassieke albums uitbrengt, heeft met dit museum een samenwerkingsverband afgesloten. Onder de naam Collection Stradivari zullen in de toekomst uitgaven worden uitgebracht waarop de unieke instrumenten (het zijn er duizenden) van dit museum centraal staan. Om van te watertanden!