Herderlijk vermaak laat geen wens onvervuld

recensieRECENSIE - Dirigent Christian Curnyn (door The Guardian begin 2014 weggezet als de 'bad boy of baroque') heeft voor Chaconne met zijn Early Opera Company al diverse opera's van Händel opgenomen. Na, onder meer, Serse, Alceste en Partenope volgt nu het 'Pastoral entertainment in one act' (herderlijk vermaak in een bedrijf) Acis and Galatea, HWV 49a. En opnieuw laten dirigent, musici en vocale solisten geen wens onvervuld.

    • Ster beoordeling
    • Ster beoordeling
    • Ster beoordeling
    • Ster beoordeling
    • Ster beoordeling

In de eerste helft, waarin het geluk van Acis en Galatea nog onbedreigd is, sprankelt het van alle kanten. Het in lage stemming spelende, zestien leden tellende ensemble dartelt door de entreearia van de bekoorlijke nimf Galatea. Vederlicht, zonder oppervlakkig te zijn. Het klinkt geëxalteerd maar niet gekunsteld. Stoer volgt dan de aria van de herder Acis. Beide rollen zijn met de sopraan Lucy Crowe en de tenor Allan Clayton optimaal bezet. Heerlijk, zoals ze ook samen in het duet Happy we! te horen zijn. Zo dient arcadisch geluk te klinken! In deze versie overigens zonder herhaling door het koor,  in het Engels gestelde tekstboekje is dit keurig tussen haakjes gezet. In de cast (met drie tenoren!) zijn sowieso geen zwakke schakels te vinden. Benjamin Hulett (Damon) en Jeremy Budd (Coridon) weten hun tenorstem helemaal naar Händels niet geringe eisen te plooien.

Volledig scherm
© PR

Cycloop

Een genoegen om naar te luisteren is zeker ook de slechterik in deze pastorale. Bas-bariton Neil Davis duikt in zijn rol van het eenogige monster Polyphemus pas op na het einde van de eerste super audio cd en zijn aria O rudier than the cherry met inleidend recitatief grossiert in felle contrasten en rake karakteriseringen. Van de solist èn de orkestleden. Natuurlijk is Acis geen match voor deze cycloop. Ook al zingen hij en zijn nimf nog zo uitdagend in het heftige terzet met Polyphemus. Bij diens eerste steenworp legt de herder al het loodje. Händel verwerkt dat in een kort recitatief. Het drama van de dood van Acis resulteert vervolgens in gevoelige muziek voor Galatea. Ook de rol van treurende nimf past Lucy Crowe als een handschoen. Voor mij is deze Acis and Galatea, uitgebracht precies driehonderd jaar na het ontstaan van de pastorale, dé zomerhit van 2018.

De Gelderlander gebruikt je persoonsgegevens om deze reactie te kunnen plaatsen. Meer informatie vind je in ons privacy statement. Reacties van mensen die de nickname anonymous, anoniem of een variant daarop voeren, worden niet geplaatst.
  1. Samenwerking tussen klavecinist en Parijs' museum levert voltreffer op
    Recensie

    Samenwer­king tussen klaveci­nist en Parijs' museum levert voltreffer op

    Over een schot in de roos gesproken. Het nieuwe, drie jaar geleden geopende concertgebouw La Philharmonie in Parijs (Parc de la Villette) herbergt ook een muziek(instrumenten)museum. En het prestigieuze label Harmonia Mundi, dat al vanaf 1958 fraaie klassieke albums uitbrengt, heeft met dit museum een samenwerkingsverband afgesloten. Onder de naam Collection Stradivari zullen in de toekomst uitgaven worden uitgebracht waarop de unieke instrumenten (het zijn er duizenden) van dit museum centraal staan. Om van te watertanden!