Volledig scherm
© DG

Hoe het westen werd gewonnen met Dieter

recensieDieter van der Westen begon zijn muzikale carrière bij de Noord-Afrikaanse groep Kasba, maar kan ook heel goed uit de voeten op het Amerikaanse continent. Dat wil zeggen: hij voelt zich thuis bij de muziek van Noord-Amerika en dan met name de rootsy americana uit het westelijk deel ervan.

 Dat werd al duidelijk toen hij twee jaar geleden zijn solo-album Old Oak Tree uitbracht en dat onderstreept hij met zijn nieuwe plaat Me And You, gemaakt onder de vlag van de Dieter van der Westen Band.

De gezadelde paarden en het silhouet van cactussen tegen de achtergrond van de prairie en de verre horizon zijn op deze plaat nooit ver weg. Dat komt vast door de nadrukkelijke aanwezigheid van de dobro en de banjo, bespeeld door Joost Abbel.

De Nederlandse americana-liefhebber doet zijn achternaam eer aan met old school country, maar zorgt er ook voor dat het niet te veel in dit genre voortkabbelt, zoals met het Dynaleske Sometimes en met de slotnummers Take Me Higher en Where I belong. Daar wordt het ineens wat soulvoller en funkier – en daarmee ook wat spannender. 

De Gelderlander gebruikt je persoonsgegevens om deze reactie te kunnen plaatsen. Meer informatie vind je in ons privacy statement. Reacties van mensen die de nickname anonymous, anoniem of een variant daarop voeren, worden niet geplaatst.
  1. Onopgesmukte ‘Johannes-Passion’ maakt diepe indruk
    PREMIUM

    Onopgesmuk­te ‘Johannes-Passion’ maakt diepe indruk

    Alle goede dingen in drieën: op zijn eigen label Phi presenteert de Belg Philippe Herreweghe (1947) zijn derde Johannes-Passion sinds 1988. Alle drie de uitvoeringen zijn op hun eigen wijze de moeite waard maar de nieuwste release van het Collegium Vocale Gent - met de hybride versie die tegenwoordig doorgaans in kerken en concertzalen wordt gebruikt - is echt de optelsom van alles wat de Bach-aanpak van deze dirigent zo bijzonder maakt.