Volledig scherm

Krommers late symfonieën terecht in de herkansing

RecensieDeze cd van CPO was een beetje onderop geraakt in de stapels met nieuwe releases. Het schijfje krijgt alsnog alle aandacht: vanwege het repertoire en vanwege de kwaliteit van de uitvoering.

    • Ster beoordeling
    • Ster beoordeling
    • Ster beoordeling
    • Ster beoordeling
    • Ster beoordeling

De Bohemer Franz Krommer (1759-1831) was ooit hofcomponist in Wenen en zeer geliefd. Zijn late symfonieën dateren uit de jaren 1820-1824 en zijn dus ontstaan toen Beethoven aan zijn befaamde Negende symfonie werkte. Zo revolutionair als dit werk zijn Krommers Vierde, Vijfde en Zevende niet. Maar hij toont zich wel een waardig opvolger van Haydn en Mozart en verdient zeker weer vaak gespeeld te worden in onze concertzalen.

Beweeglijk
Aan de eerstgenoemde componist herinneren de langzame inleidingen die aan de symfonieën voorafgaan. De Vierde symfonie in c gaat onheilspellend van start met een beweeglijk motief in de lage strijkers. Het is de opmaat voor een temperamentvol symfonisch meesterwerk. Krommer biedt gedurende een klein half uur strijkers én blazers gelegenheid flink uit te pakken.

En met die componeerwijze weten Howard Griffiths en het Orchestra della Svizzera italiano goed raad. Uitstraling en eenheid zijn optimaal, terwijl het niet ontbreekt aan drive. De musici verdiepen zich met hoorbaar plezier in dit onconventionele repertoire en dagen alle collega's uit ook eens zo'n stap in het diepe te wagen.

Indertijd heeft ook Matthias Bamert zich op Chandos met symfonieën van Krommer beziggehouden. Maar Griffiths heeft een beter orkest en een fraaiere opnametechniek.

Obstinaat
In de menuetten gaat Krommer een stapje verder dan zijn illustere voorbeelden. Dit zijn geen elegante hofdansen meer maar bijna scherzo's à la Beethoven. Vaak fel en behoorlijk obstinaat. In de Vierde symfonie horen we zelfs een militaristisch trio.

In de finales kiest de componist vaak voor uitgebreidere inzet van het contrapunt, bijvoorbeeld in het feestelijke slotdeel van de Vijfde symfonie in Es en nadrukkelijker in de afsluiting van de Zevende symfonie in g. Gelukkig gebeurt dat nergens op een te schoolse wijze. Als het stemmenweefsel dichter wordt, waken de Italiaanse Zwitsers voor transparantie.

Vlagen

De Zevende symfonie is de voorlaatste uit een rij van negen (de Achtste symfonie is kwijtgeraakt). Een dramatisch, bij vlagen stormachtig theatraal werk met een spannende opening. Hier en daar zijn invloeden van Rossini hoorbaar. Ook de finale begint overigens langzaam, al is het slechts een enkele maat.

Voor de liefhebbers: eerder nam Griffiths de eerste drie symfonieën al op (eveneens op CPO). Een 'Werkverzeichnis' van Krommer bestaat trouwens sinds 1997. Het is samengesteld door de Tsjech Karel Padrta.

De Gelderlander gebruikt je persoonsgegevens om deze reactie te kunnen plaatsen. Meer informatie vind je in ons privacy statement. Reacties van mensen die de nickname anonymous, anoniem of een variant daarop voeren, worden niet geplaatst.
  1. Een eerbetoon aan Bernstein in home video stijl
    PREMIUM
    Recensie

    Een eerbetoon aan Bernstein in home video stijl

    Deze blu-ray van C Major vertelt het verhaal van de eerste contacten tussen de beroemde Amerikaanse dirigent, componist en pedagoog Leonard Bernstein (1918-1990) en de tijdelijke bewoners van het kasteel Salzau in het Duitse Sleeswijk-Holstein. Een relatie die in 1988 ontstond op instigatie van Justus Frantz (1944). Deze pianist wilde naar het voorbeeld van het Amerikaanse Tanglewood in Europa een festival voor jonge musici met Bernstein als artistiek leider en grote inspirator.
  2. Mayrs kerkmuziek getuigt van een levenslange liefde voor Mozart
    PREMIUM
    Recensie

    Mayrs kerkmuziek getuigt van een levenslan­ge liefde voor Mozart

    Op Naxos ontstaat zo langzamerhand een behoorlijk gevarieerd beeld van Johann Simon Mayr (1763-1845), de tot voor kort vergeten leermeester van Donizetti en productief schrijver van opera- en kerkmuziek. Met de tweede cd gewijd aan (mariale) motetten laat zijn voornaamste pleitbezorger, de Duitse koordirigent en organist Franz Hauk, opnieuw zijn licht schijnen over de geestelijke muziek van deze belangrijke Italiaanse componist van rond 1800, de periode vlak voor de opkomst van Rossini.
  1. Heerlijke helderheid in geestelijke muziek voor miljonair Chandos
    PREMIUM
    Recensie

    Heerlijke helderheid in geestelij­ke muziek voor miljonair Chandos

    Met Georg Friedrich Händel (1685-1759) gaat het in 1717 niet goed. Hij krijgt geen salaris meer voor het lesgeven aan de jonge Engelse royalty en in Londen keert het publiek zich af van zijn opera’s. Gelukkig is daar de door zijn werk voor defensie schatrijk geworden James Brydges, graaf van Carnarvon en vanaf 1719 hertog van Chandos. Eenmaal lid van zijn entourage op Cannons House schrijft Händel zijn beroemde Chandos Anthems (‘motetten’) en het Chandos Te Deum. Tegenwoordig worden deze Engelstalige stukken overigens Cannons Anthems en Cannons Te Deum genoemd.
  2. Kamermuzikaal genoegen in ‘open air’ muziek
    PREMIUM
    Recensie

    Kamermuzi­kaal genoegen in ‘open air’ muziek

    RECENSIE - Jean-François en zijn broer Pierre-Yves Madeuf zijn experts in het bespelen van de natuurtrompet en de natuurhoorn, beide instrumenten zonder ventielen. Hun authentieke klank maakt het voor luisteraars mogelijk werkelijk geraakt te worden door ‘oude muziek’. Dat is één van de vele pluspunten van de feestelijke cd Per tromba & corno da caccia van het label Ricercar rond de Hamburgse componist Georg Philipp Telemann (1681-1767).