Volledig scherm
Cover Tod der Dido. © PR

Na uitgebreid schoonheidsslaapje verschijnt 'Dido' eindelijk op de markt

recensieSoms duurt het lang voordat een opname op de markt komt. Bij de Carus-cd Tod der Dido van Ignaz Holzbauer (1711-1783) duurde het schoonheidsslaapje 21 jaar. Nu is die eindelijk te koop.

    • Ster beoordeling
    • Ster beoordeling
    • Ster beoordeling
    • Ster beoordeling
    • Ster beoordeling

Onbegrijpelijk, want het is een belangwekkend schijfje waaraan niemand minder dan de prominente Franse sopraan Sandrine Piau en de dirigent Frieder Bernius in 1997 hun medewerking verleenden. De live opname komt uit Schloss Schwetzingen.

Bakermat

Tod der Dido, Singspiel in einem Aufzug, de Duitstalige bewerking van La morte di Didone (1779), vormt een belangrijke schakel binnen de ontwikkeling van de jonge Duitse opera. Een genre dat Mozart tussen 1782-1791 tot een eerste hoogtepunt zou brengen met de geniale theaterwerken Die Entführung aus dem Serail en Die Zauberflöte.

Maar ook Holzbauer kan er wat van. Zowel in het origineel als in de vertaalde versie uit 1780 toont de geboren Wener zich een meester. Geen wonder. Hij leidde drie decennia de muziekkapel van Karl Theodor, de keurvorst van de Palts, en geldt als een van de steunpilaren van de Mannheimer Schule - zeg maar de bakermat van het huidige symfonieorkest.

Waardig

In zijn voorlaatste opera toont Ignaz Holzbauer zich zeer bedreven in theatrale effecten en tekstuitbeelding. Vooral in de begeleide recitatieven pakt hij flink uit. Een componist met 'Fingerspitzengefühl' voor taal. Meer nog dan zijn directe voorganger Gluck. En heerlijk vrij ook in zijn omgaan met de ariavorm.

De titelrol is trouwens geschreven voor Dorothea Wendling, de sopraan die ook als Ilia in Mozarts Idomeneo (1781) optrad en een van de beroemdste Duitse zangeressen van haar tijd was. Sandrine Piau toont zich een waardige opvolgster, welluidend en technisch perfect.

Cruciaal

Haar grote moment is het einde van de opera, wanneer koningin Dido haar leven gedesillusioneerd beëindigt in het brandende Carthago. Heel intens, expressief en met muziek die Mozart als spiritueel en vurig ervoer.

Daarbij schroomt Holzbauer niet nieuwe wegen in te slaan, bijvoorbeeld als het gaat om verschillende maatvoering in zang en begeleiding. In de ouverture geeft hij door middel van opschriften in de partituur aan waar het hem op dat moment muzikaal om gaat. Later in het Singspiel komen die thema's weer terug op cruciale momenten.

Echtgenoot

De cast sluit aan bij Piau's excellente niveau. De sopraan Carmen Fuggiss (Selene) klinkt kristalhelder en strooit kwistig met coloraturen; de tenor Markus Schäfer (Osmida) excelleert in zijn verslag over de ramp die zich over Carthago voltrekt.

Eenzelfde betrokkenheid etaleert de bariton Thomas Mohr in zijn dramatische aria. Hij zingt de rol van Jarbas, net als Aeneas verliefd op Dido (een personage dat in veel partituren over Dido's einde niet eens opduikt). Bij Mohr zijn bitterheid en erbarmen vocaal uitstekend geportretteerd.

Lof tenslotte voor de heren van het Kammerchor Stuttgart voor hun piepkleine inbreng als koor van krijgers. Het Barockorchester Stuttgart voorziet al dit moois van een sprankelende begeleiding. Klasse toetsenist ook aan het pianoforte.

De Gelderlander gebruikt je persoonsgegevens om deze reactie te kunnen plaatsen. Meer informatie vind je in ons privacy statement. Reacties van mensen die de nickname anonymous, anoniem of een variant daarop voeren, worden niet geplaatst.
  1. Samenwerking tussen klavecinist en Parijs' museum levert voltreffer op
    Recensie

    Samenwer­king tussen klaveci­nist en Parijs' museum levert voltreffer op

    Over een schot in de roos gesproken. Het nieuwe, drie jaar geleden geopende concertgebouw La Philharmonie in Parijs (Parc de la Villette) herbergt ook een muziek(instrumenten)museum. En het prestigieuze label Harmonia Mundi, dat al vanaf 1958 fraaie klassieke albums uitbrengt, heeft met dit museum een samenwerkingsverband afgesloten. Onder de naam Collection Stradivari zullen in de toekomst uitgaven worden uitgebracht waarop de unieke instrumenten (het zijn er duizenden) van dit museum centraal staan. Om van te watertanden!