Volledig scherm
Ina Siedlaczek - Deutsche Arien. © PR

Sopraan en 'compagnie' laten geen enkele kans liggen

recensieIn de barokmuziek speelt het continuo een belangrijke rol. De begeleidende instrumenten leggen het solide harmonische fundament onder de melodielijn en bieden de musici ruimte voor kleur, variatie en eigen inbreng.

Fantasievol

Dat laatste heeft het ensemble Lautten Compagney onder leiding van Wolfgang Katschner goed begrepen. Het bij Audite verschenen nieuwe album van de sopraan Ina Siedlaczek, met als belangrijkste programmaonderdeel de negen Deutsche Arien van Georg Friedrich Händel, grossiert in fantasievol continuospel. Luit, gamba, orgel, cembalo, barokcello, barokharp en barokfagot tekenen in bonte afwisseling voor een inspirerende begeleiding. Net als de obligate instrumenten fluit, hobo en viool die soms ook samen te horen zijn.

Populair

Ina Siedlaczek doet me met haar ranke, glasheldere en af en toe kinderlijk puur klinkende stem denken aan Emma Kirkby. Zij komt echter niet zo afstandelijk en eendimensionaal over als deze grote Britse sopraan. Wat mij betreft bestaat er momenteel dan ook geen betere opname van deze populaire bundel aria's in het Duits.

De collectie op zich bestaat trouwens pas sinds 1921, het jaar van de eerste druk. Händel schreef de losse aria's echter al twee eeuwen eerder op basis van gedichten van Barthold Heinrich Brockes uit Hamburg. De schrijver studeerde net als de componist aan de universiteit van Halle.

Opnamelocatie

Logische keuze derhalve van de musici om de Duitse aria's te combineren met sopraanaria's uit Der für die Sünde der Welt gemarterte und sterbende Jesus, het in 1716 geschreven oratorium van Händel op Brockes' tekst dat beter bekend is geworden onder de titel Brockes-Passion. Ook hier laten zangeres en 'compagnie' geen enkele kans liggen.

De fraaie intieme, vorig jaar juni gemaakte opname komt uit de Berlijnse Jesus-Christus-Kirche, een bekende opnamelocatie die ook door de Berliner Philharmoniker onder Herbert von Karajan, pianist Svjatoslav Richter en tenor Luciano Pavarotti werd gebruikt. Een klasse productie kortom.

  1. ‘Wereldster’ Jordi Savall staat garant voor kleur en spanning in ‘militair oratorium’
    PREMIUM
    Recensie

    ‘Wereldster’ Jordi Savall staat garant voor kleur en spanning in ‘militair oratorium’

    Van Vivaldi’s oratorium Juditha Triumphans bestaan al best veel opnamen. Toch is deze nieuwe registratie vanuit de Parijse Philharmonie (15 oktober 2018) heel welkom. De 78-jarige dirigent Jordi Savall - volgens de NRC ‘de enige echte ‘wereldster’ in de wereld van de oude muziek’ - staat immers garant voor een uitvoering vol kleur en spanning. En dat is best een prestatie. Dit ‘Sacrum militare oratorium’ uit 1716 met zijn all-female bezetting sleept zich immers van de ene beschouwende aria naar de volgende.