Volledig scherm
Albumhoes. © pr

Troost van Kacy & Clayton

recensieGestoken in een door Daniel Romano ontworpen retro-hoes laten Kacy & Clayton er ook visueel geen misverstand over bestaan waar ze hun muzikale inspiratie vandaan halen: de vroege jaren zeventig, in hun geval de folk aan de wieg waarvan namen als Bert Jansch en Fairport Convention hebben gestaan. Met The siren’s song leveren Kacy Anderson en Clayton Linthicum de waardige opvolger van het drie jaar geleden uitgebrachte Strange country.

    • Ster beoordeling
    • Ster beoordeling
    • Ster beoordeling
    • Ster beoordeling
    • Ster beoordeling

Opnieuw kunnen we ons warmen aan de haast etherische stem van Anderson en de bariton van Linthicum, die bij elkaar kleuren als de stemmen van Richard en Linda Thompson in hun beste dagen. Al zou je van Anderson – dat is ook het enige kritiekpunt bij deze plaat – wat meer helderheid in haar dictie verlangen. De woorden van de prachtige teksten die het duo maakt, zijn op het eerste gehoor soms onverstaanbaar; in de zachte avondbries die uit de mond van sirene Anderson komt, gaan ze over in elkaar als zuchten van de wind.

Luchtigheid

Maar goed, de liedjes. Dat zijn pareltjes over mensen uit net zulke afgelegen streken als het Canadese Saskatchewan waar Kacy en Clayton vandaan komen, die het niet altijd treffen en/of die hun hart niet altijd durven laten spreken, maar bij wie het gevoel overloopt. Introvertie en introspectie, die een verbinding maakt met de luisteraar vanwege de muzikale integriteit waarmee ze worden gebracht. En soms met de luchtigheid van humor die er doorheen prikt, zoals in White Butte County, waar de ik-figuur in een andere stad op zoek moet naar een vrouw omdat in de zijne alle dezelfde grootvader hebben.

Jeff Tweedy, de grote man van Wilco, ontfermde zich over de productie van de plaat, in stijl niet anders dan zijn voorganger, muzikaal wellicht een tandje scherper, maar opnieuw indrukwekkend.

De Gelderlander gebruikt je persoonsgegevens om deze reactie te kunnen plaatsen. Meer informatie vind je in ons privacy statement. Reacties van mensen die de nickname anonymous, anoniem of een variant daarop voeren, worden niet geplaatst.
  1. Dirigente JoAnn Falletta gaat voor 100 procent Kodály
    PREMIUM
    RECENSIE

    Dirigente JoAnn Falletta gaat voor 100 procent Kodály

    Een perfect muziekprogramma combineert bekende klanken altijd met minder gangbaar repertoire. En dat heeft het Buffalo Philharmonic Orchestra onder leiding van JoAnn Falletta (chef-dirigent sinds 1999) goed in de oren geknoopt. Zijn nieuwste cd presenteert naast de Dansen van Galánta en de Pauwvariaties ook de Dansen van Marosszék en het Concert voor Orkest. Stuk voor stuk composities van de Hongaarse componist Zoltan Kodály (1882-1967).