Volledig scherm
De tachtigjarige Willy Sommerdijk, jachtopzichter van landgoed Heerlijkheid Horssen, heeft zijn leven op papier gezet. foto Jan Rikken

De man met de groene neus

HORSSEN - Hij is tachtig jaar, maar achter de geraniums zitten? Nee, Willy Sommerdijk uit Horssen is nog iedere dag op pad. De flora- en faunabeheerder van de Heerlijkheid Horssen heeft zijn leven op papier gezet. Gekleed in het groen, gezeten in zijn jeep. Met naast hem de trouwe Heidewachtel Astor of herder Buddy. Zo kent iedereen Willy Sommerdijk.

Hij is de man die sinds jaar en dag in alle vroegte de poort opent van de Heerlijkheid Horssen, het landgoed aan de Zelksestraat.

" Iedere dag sta ik om half vijf op; om vijf uur gaat de poort open voor wandelaars", vertelt de kwieke tachtigjarige in zijn huis aan de Neersteindsestraat. Op tafel ligt zijn levensboek In het land van Maas en Waal...'

Het verhaal is opgetekend door Jaap Beekhuis, eigenaar van Huis te Horssen. Volgens Beekhuis is een levensboek over iemand maken een uitdaging. Een levensboek met Willy Sommerdijk maken, is een grote uitdaging én een boeiende wandeling door het Land van Maas en Waal.

De anekdotes, herinneringen en oude foto's brengen de lezer terug naar het Horssen van toen.

Voor de kleine Willy was het dorp in het Land van Maas en Waal het middelpunt van de wereld en de Kloosterweg de plek waar het allemaal gebeurde. "Het waren mooie tijden, zelfs in de oorlog. Als kind had je gewoon geen weet van de ellende."

Sommerdijk zag het levenslicht op 2 december 1928 in de buurtschap Molenhoek van het kerkdorp Horssen. Zijn wieg stond in een boerderijtje aan de Kloosterweg, vlakbij de timmerzaak van zijn opa, de man waar de kleine Willy graag bij was. 'Opa was een en al jacht. Hij leerde mij het jagen. Oom Jo leerde mij de fijne kneepjes, sporen lezen en een klem of strik op de juiste plek zetten. Ik was dus in de leer bij echte natuurmensen', aldus opgetekend in het levensboek.

De liefde voor de natuur past Willy Sommerdijk nu al 47 jaar toe in zijn werk als flora-en faunabeheerder, voorheen jachtopzichter, van het landgoed. Hij is een man met een echte groene neus, placht hij zelf te zeggen. En hij is altijd op pad. Zijn jeep wordt een keer per jaar gewassen, als ie door de keuring moet. "Ik zit dagelijks in de modder, dan heeft het toch geen zin", grijnst de Horssenaar.

Flora- en faunabeheer omvat velerlei taken, van het voederen van de dieren tot het in de gaten houden van de wildstand. Het jagen is dan ook onlosmakelijk verbonden met zijn vak. "Het hoort erbij, maar het draait toch vooral om het toezicht houden."

De Heerlijkheid Horssen is de plek in zijn leven waar hij de meeste voetstappen heeft staan. " Het bos is elke keer anders, ik heb er zoveel meegemaakt." Sommerdijk grinnikt, zijn handen vormen een holletje. "Zo klein was 'ie, Hugo. Mijn beste vriend in al die jaren." De kleine eekhoorn was tijdens een storm uit het nest gevallen. Sommerdijk vond het diertje en voedde het. "Toen we hem vonden, raasde ergens ver weg de orkaan Hugo. Vandaar die naam. Hij ging overal mee naar toe, gewoon in mijn binnenzak. De kinderen uit het dorp waren gek op hem. Ik ook, dan sprong hij van tak naar tak, precies langs de weg waar ik reed. Machtig mooi. Vier jaar oud is Hugo geworden."

Maas en Waal