Volledig scherm
De Kuilen tussen Mill en Langenboom is verdeeld in natuurgebied en een recreatiedeel. foto's Ed van Alem

Niemandsland De Kuilen is nu verdeeld

Van niemandsland naar een gebied dat door iedereen omarmd wordt. De Kuilen is de briljant van de gemeente Mill en Sint-Hubert, zo vinden ze bij de gemeente en bij Natuurmonumenten. Een wandeling met de verantwoordelijken.

Overal werd gezwommen in De Kuilen. Er waren feestpartijen, barbecues en er werd wildgekampeerd en zomaar overal gevist. Tot voor kort was er voor De Kuilen tussen Mill en Langenboom geen beheer. Nu is er een zonering en zijn natuur en recreatie strikt gescheiden. De gemeente is eigenaar van het gebied. Het natuurdeel wordt door Natuurmomumenten beheerd, het recreatiedeel door een particulier beheerder. Sommige Langenbomenaren laten weten niet gelukkig te zijn met de nieuwe regels. De Kuilen zouden niet meer van 'ons' zijn.

"Wat ons betreft is het wij-gevoel juist verbeterd", vindt Fons Mandigers, beheerder namens Natuurmonumenten. "Het was niemandsland, waar niemand zich over ontfermde. Er waren hier vuilstortingen."

"Er gebeurde vanalles", zegt Carel van Genugten, wethouder ruimtelijke ontwikkeling van de gemeente Mill en Sint-Hubert. "Dingen die het daglicht niet verdragen. Klachten vanuit het dorp zijn bij de gemeente niet bekend. Wij krijgen juist enthousiaste reacties. De Kuilen is nooit van de Langenbomenaren geweest. Wat van Natuurmonumenten is, is van ons allemaal."

Een nieuwe inrichting, een beheerplan, toezicht en een nieuw strandpaviljoen. Bij de gemeente zijn ze blij dat het eindelijk een beetje op orde is op het recreatiedeel van De Kuilen. Het strand is verbreed en verlengd en minstens eens zo groot. De nieuw aangelegde 'ligweide' ligt er groen bij, de picknicktafels zijn helemaal nieuw. Een nieuw paviljoen laat nog zo'n driekwart jaar op zich wachten. Jan Geurts-van Kessel zal het exploiteren. Hij wordt daarmee verantwoordelijk voor het toezicht.

Tijdens het gesprek stijgen vanaf Vliegbasis Volkel enkele straaljagers op. "De vliegtuigen hebben invloed op de wijze waarop de natuur hier beleefd wordt", zegt Fons Mandigers. "Op het natuur heeft het verder niet echt invloed, hooguit wat op de vogelpopulatie."

Het natuurgebied van De Kuilen is ongeveer tien keer zo groot als het deel waar gerecreëerd mag worden. De procedure waarbij het eigendom van gemeente naar Natuurmonumenten overgaat is inmiddels in gang gezet. Natuurontwikkeling op lange termijn, hoe zien Natuurmonumenten dat voor zich? Mandigers: "Het waterdeel, daar verandert niks meer aan. Zandwinning gebeurde hier jaren lang tot meer dan twintig meter diepte. De diepe plassen in De Kuilen hebben weinig natuurwaarde. Daarom zouden er eilanden gerealiseerd worden, maar van dat plan is niks geworden omdat het niet werkte om slib terug te brengen. In plaats daarvan is de oever verlengd en zo hebben we alsnog veel ondiep water. "

Het zanddepot, waarop bezoekers vanaf het strand uitzicht hebben, zal over twee jaar verdwenen zijn. Zandwinning op De Kuilen wordt daarmee beëindigd. Mandigers: "Het wordt een vlak gebied dat bij het natuurgebied komt. We zullen er poelen aanleggen voor de amfibieën." Natuurgebied De Kuilen is wat kenners noemen een 'arm gebied'; het is niet voedselrijk. Mandigers: "We hoeven er alleen voor te zorgen dat er geen bos gaat groeien. De Amerikaanse kers woekert hier behoorlijk en die zullen we bestrijden. Verder zal het onderhoud hier geen zwaar werk zijn."

Dan zijn er nog de Langenbomenaren die een rondje trimmen langs de plas en bij warm weer zomaar eens een duik willen nemen. Voorheen kon dat overal, maar wie nu plonst in het natuurgebied krijgt een bon. Mandigers: "We controleren op gezette tijden. Daarvoor hebben we een opsporingsambtenaar. Boetes delen we niet uit, sancties zijn aan de rechter."

Zorgen maakt Mandigers zich meer over drukte. "Openstelling van het gebied staat niet ter discussie, wat je wel ziet is dat partijen elkaar minder verdragen. Zo hebben we hier eens een botsing tussen een fietscrosser en een ruiter gehad. We hopen dat ze elkaar niet in de haren gaan zitten."

Maasland