Volledig scherm
© Stock-xchnge

Huilend je hond inschrijven bij z'n eigen voedselbank

NIJMEGEN - Huisdieren met een arme baas moeten zich soms behelpen. Daarom schieten burgers te hulp met een dierenvoedselbank, onder meer in Nijmegen. Ze zijn nog maar net begonnen, maar hebben al 260 klanten.  

Riet Mulder staat met haar dochter aan een hoge partytafel in een hoek van een kerkgebouw in de Nijmeegse wijk Lindenholt. Daar deelt de reguliere voedselbank eten uit. Klanten die langs de tafels met piepschuimen koelboxen schuiven en hun shoppers vullen, kunnen daarna rechtstreeks door naar de stand van Happy Feet. Voor bedeling aan hun huisdieren. 

Hondenlollies

Volledig scherm
Een Nijmeegse familie is een dierenvoedselbank begonnen. De voorraad, gekregen van dierenwinkels en voerproducenten, ligt in de garage. © Bert Beelen

Happy Feet, door één Nijmeegse familie opgezet, geeft wekelijks gratis diervoer weg in Nijmegen, Wijchen en Beuningen. Haar voorraad staat in twee garageboxen achter hun rijtjeshuis: blikken en zakken voer, benches, poezenkoffers, drinkbakken, knuffels, gedroogde varkensoren, hondenlollies, vitamines of medicijnen. Allemaal losgepraat bij dierenwinkels of diervoerproducenten. De hele familie helpt om tassen met voer in te pakken: Riet Mulder (penningmeester), haar dochter Diana Stevens (voorzitter), diens man Marco Willemsen, hún dochters Brenda en Demi (secretaris) en Demi's partner Brandon Maarschalk. 

Van de 260 klanten is 60 procent klant bij de reguliere voedselbank, zegt Marco Willemsen. Zo weten ze zeker dat hun afnemers echt niet veel geld hebben, want dit controleert de voedselbank al.

Quote

,,Ik ben bij een vrouw geweest die niks had, maar achter haar huis was het net een dierentuin.

Diana Stevens

,,Sommigen klanten stonden te huilen toen ze zich bij ons inschreven’’, zegt Willemsen. Huisdieren betekenen veel voor mensen die aan de grond zitten, zegt hij. ,,Ze nemen nog liever zelf een boterham minder, dan dat hun huisdier minder te eten heeft.’’ Maar in de voerbak belandt ook wel brood of pasta of aardappelen. ,,Dat gaat dan weer van hún leefgeld af.’’

Zijn vrouw Diana, die een arm gezin met dieren van nabij meemaakte, kwam op het idee een dierenvoedselbank te beginnen. De eerste zakken voer kocht de familie zelf, ze huurde een tweede garage en wist donaties los te peuteren. 
Juist de mensen met de grootste problemen hebben de meeste dieren, zeggen ze. Diana: ,,Ik ben bij een vrouw geweest die niks had, maar achter haar huis was het net een dierentuin. Een volière, kippenren, duiven, een paar honden. Haar bewindvoerder had geëist dat ze dieren wegdeed. Ze was in alle staten. Die beestjes zijn soms het enige dat ze nog hebben.’’

Volledig scherm
De voorraad van de dierenvoedselbank. © Bert Beelen

Het Nijmeegse initiatief staat niet op zichzelf. In Velp zit de Dierenvoedselbank Gelderland (390 klanten). Er is ook een Dierenvoedselbank Wageningen (50 klanten) en in Cuijk zorgt Kim de Bruijni in haar eentje voor huisdieren in nood, 'nu zeven honden en negen katten'. Al deze 'dierenvoedselbanken' van particulieren delen voer of uit in meerdere gemeenten. Direct, aan baasjes zelf, of gekoppeld aan een voedselbank. In heel het land zijn nu zo'n twintig dierenvoedselbanken, schat Lilianne van Doorne van de stichting Bevordering Dierenwelzijn. Ze merkt dat ook meer reguliere voedselbanken diervoer gaan uitdelen als ze dit van supermarkten ontvangen.

Van Doorne verwijst alleen naar dierenvoedselbanken die volgens bepaalde regels werken. Zoals: geef voer voor dieren die er al waren vóórdat de financiële misère begon en geef geen gratis voer weg voor pups of kittens. ,,Mensen die al in geldnood zitten, moeten door het gratis voer niet worden aangespoord nóg meer dieren te nemen’’, zegt Van Doorne. Ook hecht ze aan transparantie, dus dat bijvoorbeeld op Facebook wordt verantwoord wat er in en uitgaat. Ze vindt het beter alleen voer en geen toebehoren te verstrekken, zoals manden of benches. ,,Zo voorkom je de verdenking dat je het illegaal doorverhandelt.’’

Quote

Je zet je kinderen toch ook niet zomaar buiten?

Ed van den Hoogenband

Gescheurde zak
Een bedrijfsleider van een grote dierenwinkelketen in Arnhem vertelt dat het verzoekjes regent om voer of toebehoren weg te geven. Ook voor hulp aan zwerfhonden in het buitenland. Daarom blijft hij liever anoniem. Anders staat de telefoon weer roodgloeiend. Van voer dat hij weggeeft, is bijvoorbeeld de houdbaarheidsdatum (bijna) verstreken. ,,Er is niks mis mee. Alleen de vitaminewaarde loopt iets terug.’’ Of hij geeft gescheurde zakken weg. ,,Meestal kleine partijtjes.  Maar ik heb ook wel eens een hele trainer knaagdiervoer verstrekt.’’

Ed van den Hoogenband valt met zijn twee Husky's precies binnen de norm. Hij is werkloos, klant van de voedselbank en krijgt voer van Happy Feet. ,,Ondenkbaar’’, zegt hij, dat hij ooit vanwege geldgebrek afstand doet van zijn honden. ,,Je zet je kinderen toch ook niet zomaar buiten.’’ Toch tikt het voer voor de grote honden en hun dierenartsverzekering best aan op een maandbudget van '900 en nog wat euro's'. Daarom is hij blij met het portie voer van Happy Feet, dat hem toch 'een zak voer in de drie weken scheelt'.  

In samenwerking met indebuurt Nijmegen

Nijmegen e.o.