Volledig scherm
Jan en Willy Spruijtenburg zijn op Valentijnsdag 65 jaar getrouwd. © Gerard Verschooten

Jan en Willy: al 65 jaar een stel en nog altijd dolgelukkig

NIJMEGEN - Het geheim van een goed huwelijk? Wijs je partner op elkaars fouten. Heb respect voor de mindere punten van de ander. En pas je eigen gedrag soms aan. ,,Op die manier word je vanzelf samen één en kun je een geweldige toekomst hebben’’, zegt Jan Spruijtenburg (88) uit Nijmegen. 

En hij kan het weten. Op de kop af 65 jaar geleden, op 14 februari 1953, stapten hij en zijn vrouw Willy (88) met elkaar in het huwelijk. Nog altijd zijn ze dolgelukkig. Natuurlijk, ze hebben heus weleens akkefietjes. En natuurlijk ging niet alles vanzelf. Maar doordat ze samen één zijn geworden en elkaar begrijpen, wisten ze al vroeg dat ze voor altijd samen zouden zijn. Vanwege hun 65-jarig huwelijk krijgen ze deze Valentijnsdag bezoek van burgemeester Bruls. 

Bescheiden

Het was de bescheidenheid van Willy die Jan zo aantrok. ,,Ze was een bleu, klein meisje. 'Dit is iets voor mij', dacht ik. Ik had het idee dat ik me over haar moest ontfermen.’’ Zij was serieuzer en waardeerde juist zijn humor. ,,En z'n omgang. Hij was altijd sociaal en kletste met iedereen’’, zegt Willy glunderend vanaf de bank in hun woning in Neerbosch-Oost. Nog altijd is ze een beetje verlegen. ,,Ik ben meer de prater’’, zegt Jan. 

De vonk sloeg eind jaren '40 over bij hun wijkvereniging in het Willemskwartier. Ze waren pas 18 en zaten op de wandelclub. Ook deden ze mee met toneelstukjes in hun wijk en dansten ze bij de dansvereniging. Jan weet de dag dat hij 'de stoute schoenen aantrok' nog goed. ,,Ik vroeg haar even een blokje mee om te lopen. Dat is een héél groot blokje geworden.’’

Quote

Ze was een bleu, klein meisje. 'Echt iets voor mij', dacht ik.

Jan Spruijtenburg (88)

Trouw

Volledig scherm
Jan en Willy Spruijtenburg zijn op Valentijnsdag 65 jaar getrouwd. © Gerard Verschooten

De jaren voor hun huwelijk waren niet de makkelijkste. Vanwege de dienstplicht zat Jan tussen 1949 en 1951 in het buitenland. Elke week schreven ze elkaar. ,,Ik was niet iemand die in elk stadje een ander schatje had. Nee, ik bleef Willy trouw.’’ En Willy bleef maar al te graag op hem wachten. ,,Dat ging automatisch. Ik hield van hem.’’

De bruiloft was om nooit te vergeten. 'Subliem', omschrijft Jan het feest in zaal De Haard, destijds in de Groenestraat. ,,Om half vijf 's nachts heb ik het woord gepakt dat ik toch echt een keer naar bed wilde met m'n bruid. De polonaises gingen maar door. Uiteindelijk kwam de taxi niet meer, dus heb ik thuis de fiets gehaald. Met Willy in haar bruidsjurk op de stang voorop, fietsten we naar huis. Geweldig.’’

Motor

Het stel woonde een tijd in de Kolpingbuurt en verhuisde naar Neerbosch-Oost. Ze kregen drie dochters. Terwijl Jan werkte als werktuigbouwkundige, zorgde Willy voor het huishouden. Willy hield van tuinieren en de plantjes verzorgen, Jan gaf EHBO-lessen en hield van motorrijden. Ze genoten van het leven en trokken er veel op uit met de motor. Jan: ,,We hebben zowat heel Europa gezien. Ik had een motor met flinke zijspan, waar onze kinderen in pasten.’’

Ook op hun oude dag genieten ze nog. Vooral van het samenzijn met hun kinderen en zeven kleinkinderen, etentjes en van lange weekendjes weg. Grote wensen heeft het stel niet meer. Jan: ,,Als we het nog een tijd samen redden en genieten van alle kleine dingen in het leven, ben ik al blij.’’ 

De Gelderlander gebruikt je persoonsgegevens om deze reactie te kunnen plaatsen. Meer informatie vind je in ons privacy statement

In samenwerking met indebuurt Nijmegen

Nijmegen e.o.