Volledig scherm
Ter illustratie. foto AFP PHOTO / Lionel CHAMOISEAU © AFP

Monique (45) maakte orkaan mee op Sint Maarten: 'Nog steeds wel eens een angstig gevoel'

NIJMEGEN - Orkaan Irma trekt nu over het Caribisch gebied. Met windsnelheden van ruim 295 kilometer per uur laat Irma een spoor van vernieling achter, zo ook op het bovenwindse eiland Sint Maarten. De Nijmeegse Monique Meijer (45) is ervaringsdeskundige op het gebied van orkanen op Sint Maarten.

Volledig scherm
Monique Meijer. © Eigen foto

In 1995 teisterde orkaan Luis het eiland, waar Meijer destijds werkzaam was. Ongewild leidde de orkaan haar vertrek naar Nederland in. 

Ze was daar. Heeft de angst gevoeld en leeft nu mee met de inwoners van Sint Maarten. De beelden en emoties van toen komen direct naar boven nu Irma met volle vaart over Sint Maarten trekt. Toch ziet Meijer verschillen met toen. ,,De mobieltjes en sociale media van nu, had ik niet tot mijn beschikking. Voor informatie moest je de radio en tv nauwlettend in de gaten houden. Nu kun je de orkaan live volgen.’’ 

De impact blijft volgens Meijer hetzelfde. ,,De voorzieningen zijn in de loop der jaren verbeterd. Dat neemt niet weg dat zo'n orkaan beangstigend is.’’

Shock

Haar eigen ervaringen herinnert Meijer zich als de dag van gisteren. ,,Ik woonde in een huisje aan het strand. Toen de orkaan naderde, werden mijn huisgenoot en ik vrijwel direct ondergebracht in een lager gelegen gebied in Philipsburg, de hoofdstad. Water en blikken gevuld met eten werden volop ingeslagen, want niemand wist hoelang we het uit moesten houden.’’ 

Luis raasde 's nachts over het eiland. ,,We werden opgeschrikt door het gieren van de wind. Plots werd een grote boom, voor ons huis, door de wind doormidden gespleten. Toen was de shock compleet.’’ 

Duistere zijde

Quote

De overle­vings­drang was groot. Er werd zelfs een menselijke ketting gemaakt om etenswaren uit de supermarkt te stelen

Monique Meijer

Hoeveel schade de harde windvlagen hadden aangericht, werd pas 's ochtends duidelijk. ,,Je realiseert je pas echt wat er is gebeurd als je de schade ziet en de verhalen van anderen hoort. Mensen die dichterbij het strand woonden, waren dakloos. Er zat geen blad meer aan de bomen en boten waren het land op geslingerd.’’

Naast de schade waren primaire voorzieningen, zoals water en elektriciteit, niet meer voldoende voorhanden. De bevolking pakte gebroederlijk de draad weer op en begon aan herstelwerkzaamheden, weet Meijer nog. Maar volgens haar zit er ook een duistere zijde aan het verhaal. ,,Mensen veranderen in nood. De overlevingsdrang was groot. Er werd zelfs een menselijke ketting gemaakt om etenswaren uit de supermarkt te stelen.’’ 

Trauma

Naast de menselijke overlevingsdrang waren er ook praktische problemen, vertelt Meijer. ,,Het ontbreken van elektriciteit had grote impact. Koelingen deden het niet en alle bedorven producten werden op de grote vuilnisbelt in het centrum gegooid. De lucht was ondragelijk en heb ik tot lang na de tijd nog geroken.’’

Haar huis was verwoest, de infrastructuur kapot en werken zat er al helemaal niet in. Ze was werkzaam bij het reclamebureau InPress, maar in tijden van nood is de vraag naar reclame karig. ,,Nadat ik alle voors en tegens tegen elkaar had afgewogen, besloot ik terug te keren naar Nederland’’, verklaart Meijer haar vertrek. 

Hoewel ze vertrokken was, bleef ze de nasleep van de orkaan nog een lange tijd voelen. ,,Als het stevig waait, ervaar ik dat niet als andere Nederlanders. Ik ben mezelf bewust dat ik veilig ben, maar het gieren van de wind bezorgt mij nog steeds een angstig gevoel.’’

In samenwerking met indebuurt Nijmegen

Nijmegen e.o.