Volledig scherm
In Hotel Millings Centrum rond een kansenkaart. Foto DG © Thed Maas

‘Windmolen alleen als laatste redmiddel’

MILLINGEN - Millingen wil windmolens alleen ‘als laatste redmiddel’ accepteren: als alle andere manieren van duurzame energie opwekken bij elkaar onvoldoende soelaas bieden.

Dat bleek gisteravond tijdens een drukbezochte bijeenkomst – er waren ook belangstellenden uit Duitsland – in Hotel Millings Centrum. Thema was ‘duurzame energie’. De gemeente Berg en Dal wil in 2050 alle energieneutraal zijn: in 2015 werd er nog maar 5 procent van alle energie die gebruikt wordt zelf opgewekt (houtkachels, zonnepanelen). Er is dus nog een lange weg te gaan.

Hoe die weg eruit komt te zien: daarover mogen de inwoners vooraf meepraten. In Millingen vond gisteren de eerste van een serie bijeenkomsten plaats. ,,Want hoe gaan we dat doen?”, vroeg wethouder Erik Weijers aan de aanwezigen, die vervolgens aan de hand van een zogenaamde ‘kansenkaart’ mochten zeggen wat ze wel en wat ze niet zien zitten.

Op die kansenkaart staan de wettelijke beperkingen: wat mag er wel en wat mag er niet. Het bleek dat er eigenlijk alleen kort op Millingen (bij de wijk Nielingen) kleine zonneparkjes mogen komen. Inde rest van de polder mag er niet zoveel. Wil je daar toch wat, dan moeten er wetten aangepast worden. Dat kan natuurlijk wel, maar duurt langer.

Zoals het plan om grotere zonneparken (6 tot 12 hectare) op plassen zoals die van de Beijer (diep en ecologisch dood), K3 (zandwinning) en Biesterveld te leggen. Dat plan werd omarmd door de aanwezigen maar kan niet onder de huidige wetgeving.

Waterkracht

Ander plan dat op draagvlak mag rekenen, is om kleinere zonneparkjes (minder dan 2 hectare) tegen de dijk aan te leggen. Overigens zou Millingen (tot Erlecom) met deze twee plannen zijn aandeel al leveren. Millingen verbruikt 20 procent van de energie, Beek en omgeving nog eens 20 procent en Groesbeek 60 procent.’’

Ook de optie om waterkrachtcentrales langs de kribben in de Waal te gaan bouwen kreeg veel bijval. ,,Ga met Rijkswaterstaat in gesprek”, adviseerde de zaal. Maar windmolens? Nee, daar gingen de handen niet voor op elkaar. ,,Liever net. Alleen als het per se moet. Als alle andere plannen niet voldoende opleveren. Maar dan wel op minstens twee kilometer afstand van de woonbebouwing’’, zo vond de meerderheid. 

Een minderheid bleek niet per se tegen windmolens, bijvoorbeeld als die in de uiterwaarden langs de rivier zouden kunnen komen.’

In samenwerking met indebuurt Nijmegen

Nijmegen e.o.