Warnyta Minnaard, Francine van der Heijden en Annemarie van Uden (v.l.n.r.) verloren hun dierbaren en richtten Missie Tumor Onbekend op.
Volledig scherm
PREMIUM
Warnyta Minnaard, Francine van der Heijden en Annemarie van Uden (v.l.n.r.) verloren hun dierbaren en richtten Missie Tumor Onbekend op. © DG

Als je niet weet waar de eerste tumor zat: ‘Het was een verschrikkelijke ervaring’

Weten dat je kanker hebt, maar niet welke soort kanker. Dat overkomt zo’n 1300 nieuwe patiënten per jaar in Nederland. Vaak is het een lijdensweg met tergende onzekerheid en valse hoop. Omdat behandelen niet kan, overlijden patiënten al na een paar maanden. 

Niet alleen de patiënt was wanhopig, ook de artsen waren het. Vaststond dat Hederik de Vries een uitzaaiing had. Een biopt van een rugzenuw, onderzocht in het laboratorium, liet daarover geen misverstand bestaan. Maar waar zat de primaire tumor?

De Vries kreeg een half jaar eerder, op zijn 32ste, last van een afhangend ooglid en dubbel zicht. ,,Ga maar naar de orthoptist”, zei de huisarts eerst. Pas na ruim een maand liet een neuroloog een hersenscan maken. Daarop was een laesie ofwel ‘bobbeltje’ te zien op een hersenzenuw.

Quote

Mijn zus moest door een traject van elke keer weer valse hoop op een ­diagnose

Anne-Marie van Uden
De Gelderlander gebruikt je persoonsgegevens om deze reactie te kunnen plaatsen. Meer informatie vind je in ons privacy statement. Reacties van mensen die de nickname anonymous, anoniem of een variant daarop voeren, worden niet geplaatst.

In samenwerking met indebuurt Nijmegen

Nijmegen e.o.