Dejana schreef gedicht over het bombardement: ‘De oorlog vind ik interessant maar ook heftig’

NIJMEGEN - Dejana Crkvenjas (12) schreef het gedicht Sterren dat afgelopen zaterdag bij de herdenking van het bombardement op Nijmegen is voorgedragen. Ze hoefde niet zolang na te denken toen ze op school de vraag kreeg een gedicht te schrijven over het bombardement van februari 1944. 

Vriendinnen Bo en Luke, haar klasgenoten uit de eerste klas van het Montessori College, hielpen met een aantal zinnen. Zij lazen het gedicht afgelopen zaterdag voor tijdens de herdenking bij monument De Schommel, omdat Dejana er wegens vakantie zelf niet bij kon zijn.

,,In de klas werd laatst verteld over het bombardement. Ik wist er wel iets van, maar niet dat er zoveel doden waren gevallen. Dat is heftig, ook omdat het per ongeluk is gebeurd”, zegt Dejana. ,,Ik wilde er iets mee doen, en de lerares vroeg me er een gedicht over te schijven. Dat doe ik namelijk wel vaker.” 

Dejana Crkvenjas (12) uit Nijmegen, eerste klas Montessori College, schreef het gedicht voor de herdenking van het bombardement van 22 februari 1944.
Volledig scherm
Dejana Crkvenjas (12) uit Nijmegen, eerste klas Montessori College, schreef het gedicht voor de herdenking van het bombardement van 22 februari 1944. © Eigen foto

Heftig

Eenmaal gestart kwamen de zinnen er makkelijk uit. ,,Het begin gaat over de kinderen zelf die omgekomen zijn, het tweede deel over hun familie en vrienden die het overleefd hebben en het einde is een samenvatting”, licht Dejana toe.

,,Ik vind het heel bijzonder dat het tijdens de herdenking is voorgelezen. De oorlog vind ik interessant maar ook heftig; het is niet iets waar ik makkelijk over praat.”

Sterren

Je huppelt op weg naar school met gedachtes over de toekomst.

Je was van plan om van land naar land, van stad naar stad te gaan,

om alle wonderen van de wereld met je eigen ogen te kunnen zien.

Je wordt ineens onderbroken door de zonnestralen die van je afglijden.

Je keek omhoog en zag alleen schaduw boven je.

Het oorverdovende geluid verbergt het gegil niet. Toen was het stil.

Hun dromen zijn nooit uitgekomen maar onder ons leven ze nog.

We mogen ze nooit vergeten.

Je denkt na over wat ze geworden zouden zijn.

Hoe ze uitgebloeid zijn tot een prachtig persoon.

Je denkt na over de tijd die ze mee hebben gemaakt en die ze eigenlijk nog verdienden.

Ze zijn bij ons waar we ook gaan.

We zullen ze nooit vergeten.

Je hoorde een knal.

Zonder na te kunnen denken was je een mooie ster.

Je laat je geliefden achter met een mooie gedachte.

Ze hebben iedereen een mooie glimlach gebracht.

Onthoud dat ze nu op een mooie plek zijn.

En wat ze ook beslissen, dat wij met ze meegaan.

Deze mooie sterren zullen we nooit vergeten.

In samenwerking met indebuurt Nijmegen

Nijmegen e.o.