Volledig scherm
© Stock

Gastcolumn: Zuipen tussen de Nijmeegse elite van Oost

Het was zondagmiddag en ik wilde aan de zuip. Bij de ingang had ik beleefd gevraagd of ze ook bier hadden. De dame keek naar mijn sneakers en spijkerbroek met gaten en snoof hoogmoedig. De seconde voordat ze het uitsprak, wist ik wat ze ging zeggen.

“Je bent op een wijnfestival.”

Het is altijd hier. En altijd nu. En buiten dat is onbevooroordeelde hartelijkheid altijd het uitgangspunt van oprechte gastvrijheid.

De toon was gezet. Of ik wilde pinnen: entreegeld, een zestal muntjes à drie euro per stuk en statiegeld voor het wijnglas. Negenentwintig euro. Ik was beledigd, blut en nog niet eens binnen. Refugees Welcome in Nijmegen-Oost.

Op zoek naar eten en drank voor in het glas trof ik bij het eerste het beste wijnstalletje een jongen van mijn leeftijd in een corduroy broek met bretels.

“Wil je eerst even proeven?“ vroeg hij.

Ik veinsde niet dat ik er verstand van had. “Gooi ‘m maar vol,” reageerde ik semi-nonchalant alsof ik een pompbediende instrueerde. Wist ik veel dat ik een zodanig volle bel ingeschonken kreeg dat het me een extra muntje zou kosten. Later stond ik bij een ander stalletje te wachten bij een houtoven met daarin een biologische pizza (vier muntjes), even daarvoor tergend traag belegd met drie brokjes gorgonzola, twee vijgen en een pistachenoot. Het valt me altijd op dat hoe meer mensen verdienen hoe minder snel ze lijken te werken.

Enfin.

Quote

Waarom hebben jullie me hier in hémelsnaam naartoe gehaald?

Ik kreeg alle tijd eens om te heen te kijken. Het publiek in de biertuin (maar dan anders) was overwegend wit en leek wat betreft hun klederdracht een voorschot te nemen op Prinsjesdag. Hier en daar op het gras lagen picknickkleedjes met daarop de Flow en de Happiness. Een hoogblond jongetje dat Storm werd genoemd, speelde met een diabolo. Ik vroeg me af wat de algemene opinie over het lot van Lili en Howick hier zou zijn: mild en soepel of juist strak met harde accenten.

Met de opgewarmde pizza in mijn ene hand en de intussen evenzo lauwe bel in de andere ging ik op zoek naar bekenden en gelijkgestemden. Ik vond ze achteraan het veld. “Waarom hebben jullie me hier in hémelsnaam naartoe gehaald?” verzuchtte ik. In hun reactie waren mijn vrienden eenduidig: “Je wilde toch materiaal voor je column? Voilà.”

Djeekop de Dichter

De Gelderlander gebruikt je persoonsgegevens om deze reactie te kunnen plaatsen. Meer informatie vind je in ons privacy statement. Reacties van mensen die de nickname anonymous, anoniem of een variant daarop voeren, worden niet geplaatst.
  1. Politiebureaus Gelderland-Zuid in weekend op slot: ‘Onbegrijpelijke noodgreep’
    PREMIUM

    Politiebu­reaus Gelderland-Zuid in weekend op slot: ‘Onbegrij­pe­lij­ke noodgreep’

    NIJMEGEN - Het hoofdbureau van de politie in Nijmegen is sinds kort gesloten op zaterdag en zondag. Dat betekent dat in heel Gelderland-Zuid (het district onder de Waal) geen politiebureau meer open is voor publiek, bevestigt politiechef Lute Nieuwerth. Het politiebureau in Arnhem blijft in de weekenden wel gewoon open. De bureaus in Ede, Wageningen en Doetinchem zijn al jaren alleen op zaterdag geopend.

In samenwerking met indebuurt Nijmegen

Nijmegen e.o.