Volledig scherm
© Stock

Gastcolumn: Zuipen tussen de Nijmeegse elite van Oost

Het was zondagmiddag en ik wilde aan de zuip. Bij de ingang had ik beleefd gevraagd of ze ook bier hadden. De dame keek naar mijn sneakers en spijkerbroek met gaten en snoof hoogmoedig. De seconde voordat ze het uitsprak, wist ik wat ze ging zeggen.

“Je bent op een wijnfestival.”

Het is altijd hier. En altijd nu. En buiten dat is onbevooroordeelde hartelijkheid altijd het uitgangspunt van oprechte gastvrijheid.

De toon was gezet. Of ik wilde pinnen: entreegeld, een zestal muntjes à drie euro per stuk en statiegeld voor het wijnglas. Negenentwintig euro. Ik was beledigd, blut en nog niet eens binnen. Refugees Welcome in Nijmegen-Oost.

Op zoek naar eten en drank voor in het glas trof ik bij het eerste het beste wijnstalletje een jongen van mijn leeftijd in een corduroy broek met bretels.

“Wil je eerst even proeven?“ vroeg hij.

Ik veinsde niet dat ik er verstand van had. “Gooi ‘m maar vol,” reageerde ik semi-nonchalant alsof ik een pompbediende instrueerde. Wist ik veel dat ik een zodanig volle bel ingeschonken kreeg dat het me een extra muntje zou kosten. Later stond ik bij een ander stalletje te wachten bij een houtoven met daarin een biologische pizza (vier muntjes), even daarvoor tergend traag belegd met drie brokjes gorgonzola, twee vijgen en een pistachenoot. Het valt me altijd op dat hoe meer mensen verdienen hoe minder snel ze lijken te werken.

Enfin.

Quote

Waarom hebben jullie me hier in hémelsnaam naartoe gehaald?

Ik kreeg alle tijd eens om te heen te kijken. Het publiek in de biertuin (maar dan anders) was overwegend wit en leek wat betreft hun klederdracht een voorschot te nemen op Prinsjesdag. Hier en daar op het gras lagen picknickkleedjes met daarop de Flow en de Happiness. Een hoogblond jongetje dat Storm werd genoemd, speelde met een diabolo. Ik vroeg me af wat de algemene opinie over het lot van Lili en Howick hier zou zijn: mild en soepel of juist strak met harde accenten.

Met de opgewarmde pizza in mijn ene hand en de intussen evenzo lauwe bel in de andere ging ik op zoek naar bekenden en gelijkgestemden. Ik vond ze achteraan het veld. “Waarom hebben jullie me hier in hémelsnaam naartoe gehaald?” verzuchtte ik. In hun reactie waren mijn vrienden eenduidig: “Je wilde toch materiaal voor je column? Voilà.”

Djeekop de Dichter

De Gelderlander gebruikt je persoonsgegevens om deze reactie te kunnen plaatsen. Meer informatie vind je in ons privacy statement. Reacties van mensen die de nickname anonymous, anoniem of een variant daarop voeren, worden niet geplaatst.
  1. De hamvraag bij Nijmeegs vrachtwagenbedrijf: was er nu wiet of niet?

    De hamvraag bij Nijmeegs vrachtwa­gen­be­drijf: was er nu wiet of niet?

    NIJMEGEN - ,,Machteloos. Het is zó oneerlijk.’’ Nijmegenaar Wim Kersten zoekt naar de juiste woorden, vecht meermaals tegen zijn tranen. De dikke wallen onder zijn ogen verraden een gebrek aan substantiële nachtrust. Niet alleen heeft een brand zijn familiebedrijf Korendal Trucks vorige week volledig in de as gelegd, de politie heeft vier trailers die door het vuur waren gespaard, een dag later alsnog vernietigd. Reden: ze waren bestemd voor hennepkweek. Een politiewoordvoerder: ,,Dat onderzoeken we nu, maar alles wijst daarop.’’
  2. Burgemeester Bruls in Katowice op de bres voor stad als ‘aanjager aanpak klimaatverandering’
    PREMIUM

    Burgemees­ter Bruls in Katowice op de bres voor stad als ‘aanjager aanpak klimaatver­an­de­ring’

    NIJMEGEN - Steden moeten in Europa dé aanjagers worden bij de aanpak van klimaatverandering. Die boodschap verkondigde Nijmeegs burgemeester Hubert Bruls vanavond persoonlijk tijdens de wereldklimaattop in het Poolse Katowice. Hij deed dat voor vertegenwoordigers van de Europese Commissie en de Verenigde Naties. Deze ‘call for action’ lanceerde Nijmegen in november met 21 andere (voormalige) Groene Hoofdsteden.

In samenwerking met indebuurt Nijmegen

Nijmegen e.o.