Volledig scherm
PREMIUM
© Sinan Can

Ik merk dat ik het ouder worden alleen maar mooier vind

OntmoetingenEen jaar lang schreef journalist Sinan Can uit Nijmegen over de mensen die hij ontmoet tijdens zijn werk en zijn reizen. Aan die reeks komt bijna een einde. Deze week schrijft hij over zijn allereerste ontmoeting: met het leven.

Quote

De liefde van mijn ouders straalde door in ons gezinsle­ven

Op een herfstdag, eind oktober 1977, keek ik voor het eerst naar het leven. Het was ergens in de vroege ochtend in het Canisius Wilhelmina Ziekenhuis, toen nog aan de St. Annastraat in Nijmegen.

Later die dag reed ik met mijn ouders naar de wijk Bottendaal, waar mijn opa een huis had. Daar, helemaal bovenin het oude herenhuis, sliep ik met mijn ouders in een kamer. Wat het leven zou brengen, was nog ongewis.

Mijn ouders kwamen uit het oosten van Turkije, uit de kleine stad Erzincan. Ze hadden elkaar daar ontmoet, maar mochten van hun ouders niet trouwen. Sociale klasse, etniciteit, er speelden allerlei dingen die een huwelijk in de weg stonden.

Ze gingen uit elkaar met een gebroken hart. Ieder ging zijn eigen pad. Om jaren later op de markt in Nijmegen, ruim 4000 kilometer verderop in een vreemd land, in stomme verbaasdheid elkaar weer te ontmoeten.

De Gelderlander gebruikt je persoonsgegevens om deze reactie te kunnen plaatsen. Meer informatie vind je in ons privacy statement. Reacties van mensen die de nickname anonymous, anoniem of een variant daarop voeren, worden niet geplaatst.

In samenwerking met indebuurt Nijmegen

Nijmegen e.o.