Marjolein Pieks: 'Mensen moeten niet zo gemeen zijn'

de nieuwe marikensDe Nijmeegse fotograaf Sara Donkers en Gelderlander-redacteur Geert Willems gaan op zoek naar sterke vrouwen in stad en streek. Vandaag: Marjolein Pieks (1980) die geldt als dé vertolkster van Mariken van Nieumeghen. Ze is aanjager van het Marikenjaar 2018.

Volledig scherm
Marjolein Pieks. © Sara Donkers

,,De rol van Mariken kreeg ik pardoes. Ik moest invallen, omdat de zangeres had afgezegd. Sindsdien heb ik Marikens blauwe jurk niet meer uitgedaan. Het Heimweeliedvan Mariken, dat Ben Dirks en ik in 2009 hebben gecomponeerd, sloeg enorm aan. Dat zing ik tot op de dag van vandaag, bij veel gelegenheden: van het Nimweegs Dictee tot een makelaarsfeestje. Mijn doel is Mariken levend te houden.

,,Er is een mannelijke en een vrouwelijke manier van zakendoen. De mannen doen het vanuit het hoofd in plaats van intuïtie, confronterend in plaats van verzoenend. Dat komt naar voren als er iets georganiseerd moet worden. Sommige vrouwen hebben zich de mannelijke rol aangemeten en daar ben ik blij mee, want dat levert meestal meer geld op, haha. Op dat gebied ben ik aan het leren. Ik heb er een beetje last van, dat ik onzeker ben over mijn plek in de wereld.

,,Ik vraag ook niet graag om geld, maar het is natuurlijk goed om subsidies te regelen en helder te hebben hoe het geld verdeeld wordt. Ik ben meestal degene die vanuit het diepste gevoel en passie bij een project is betrokken. Zo heb ik veel dingen voor elkaar gekregen.

,,In 2005 kwam het idee om Nijmegen een stadsdichter te geven. Ik organiseerde een tijd elke week poëzie- en muziekavonden en richtte de Blauwe Salon op: een huiskamerpodium voor culturele activiteiten. Ik ben co-producent geweest van locatietheaterstukken over Mariken. Ik heb gedichten verkocht per stuk, 1 euro, daarna had ik een jaar een poëziewinkel.

,,Ik heb ook rare dingen gedaan. Ik heb weleens in de Stadswinkel gestaan en gezegd dat ik met mezelf wilde trouwen. Dat wil ik nog steeds. Of dat ik een vrijstaat wilde oprichten, omdat ik weer eens boos over iets was. Ik ben een opgewonden standje hoor, maar dat was Mariken ook. Ik maak me boos over onrecht, domheid en wellust. Daarom lees ik de krant niet meer. Ik kom veel agressie tegen, op Facebook en in het verkeer bijvoorbeeld. Ik zou willen dat mensen niet meer zo gemeen zijn.’’

De Gelderlander gebruikt je persoonsgegevens om deze reactie te kunnen plaatsen. Meer informatie vind je in ons privacy statement. Reacties van mensen die de nickname anonymous, anoniem of een variant daarop voeren, worden niet geplaatst.

In samenwerking met indebuurt Nijmegen

Nijmegen e.o.