Laura column Dwingelderveld
Volledig scherm
PREMIUM
Laura column Dwingelderveld © BD

Mooi hoor, die Drentse hei. Maar wat zijn ze er nurks...

ColumnOp de parkeerplaats van onze kleine camping in Drenthe stond een caravan waarin een ongelukkig uitziende mevrouw bivakkeerde die ‘s nachts met een mondkapje op de wc’s schrobde. Van haar snapte ik het wel dat ze niet zo gezellig deed, midden in de nacht, in de chloorwalmen. Het was druk in Drenthe, en misschien kwam het daardoor dat de rest van de Drenten, die niet midden in de nacht coronaspetters uit de wc moesten schrobben, nogal nurks waren. 

  1. Werken ‘in het kloppend hart van het verzet’
    PREMIUM
    Stille Getuigen

    Werken ‘in het kloppend hart van het verzet’

    In haar appartement in Heesch vertelt ze honderduit over haar jonge jaren, toen ze in 1942 als zestienjarig meisje, samen met vier andere meiden uit Heesch, bij de Distributiedienst in Oss ging werken. Eigenlijk moesten ze van de Heesche burgemeester J. Offermans met Miet Minten, Zus van de Hoogen en Annie Frunt (‘van de schoenwinkel’), op het vliegveld in Volkel of Nistelrode gaan werken, maar door toedoen van haar vader en gemeentesecretaris P. Gerrits, die samen actief waren in het ondergronds verzet, konden ze naar het distributiekantoor in Oss. Beter werken voor de gemeenschap dan voor de vijand, was het uitgangspunt.