Volledig scherm
Hennie Raben (rechts) en Jan Melleé van zangduo 't Bendje. © theo kock persfotografie

’t Bendje uit Gendringen laat nog één keer van zich horen

GENDRINGEN - Na vele honderden bruiloften en partijen geven muzikanten Hennie Raben (67) uit Gendringen en Jan Mellée (70) uit Silvolde morgenmiddag een afscheidsconcert. Ze konden bijna elk nummer spelen en ze hadden altijd schik. Hennie Raben op keyboard en accordeon, Jan Mellée op saxofoon, trompet of fluit. Zingen deden ze allebei. Na 25 jaar staat muziekduo ’t Bendje zondagmiddag voor het laatst op de planken.

Hun afscheidsconcert vindt plaats in zaal Koenders in Breedenbroek. Nog één keer zullen de 67-jarige Gendringenaar Raben en de drie jaar oudere Mellée uit Silvolde hier een muzikaal feestje bouwen zoals ze dat jarenlang overal in de regio hebben gedaan. De mannen vinden het mooi geweest en willen stoppen nu het nog goed gaat.

Mellée is dan ook al sinds halverwege de jaren zeventig beroepsmuzikant. Raben – die altijd als modelmaker in een trappenbedrijf bleef werken – was één van de oprichters van de band Sound Selection. Van die band maakte ook Mellée vijf jaar deel uit.

Rustiger aan doen 

De twee wilden het midden jaren negentig iets rustiger aan gaan doen, bleken muzikaal heel goed op één lijn te zitten en besloten als duo verder te gaan. Met ’t Bendje gingen ze vele bruiloften, partijen en kermissen af. Ook speelden ze geregeld bij een uitvaart.

Het eerste jaar waren er al vijftig boekingen. In de jaren daarna waren dat er meer dan honderd. ,,We kwamen soms wel vijf keer in de week in de Radstake”, blikt Raben terug. ,,Toen zeiden we tegen elkaar van: we zouden het toch wat rustiger aan gaan doen?”

Het vele plezier was de reden dat ze het volhielden. Eén van de mooiste herinneringen is een feest in Silvolde, waar een stel paters optrad. Die hadden de barman van tevoren een cassettebandje gegeven met daarop het geluid van luidende kerkklokken. Die klonken toen ze binnenkwamen en even later weer naar buiten gingen.

Precies zo’n klokgelui

Op het keyboard zat precies zo’n klokgelui. De klokken bleven maar luiden. “De mensen in de zaal hadden door wat er gebeurde, maar die barman niet”, blikt Raben terug. ,,Hij werd helemaal gek en trok op het laatst dat bandje eruit. Wij lagen in een scheur van het lachen.”

De twee zijn ervan overtuigd dat het plezier deel was van hun succes. ,,Dat komt over bij mensen”, stelt Mellée. ,,Ze komen thuis en zeggen tegen elkaar van; goh, wat hebben we daar een schik gehad. En de volgende keer zeggen ze; die jongens moet je hebben.”

Toch speelde muziek altijd de hoofdrol. De mannen schreven vele tientallen eigen nummers in het dialect. Het Wiekens Volkslied – dat ze met Sound Selection al speelden – bleef altijd terugkomen. ,,Daar komen we nooit meer vanaf”, zegt Raben.

De Gendringenaar moet zondag wel optreden met zijn arm in het gips, gevolg van een ongelukje tijdens het uitladen van de materiaalkar. Het is een zeldzame tegenvaller in 25 jaar ’t Bendje. ,,Want we kijken er met veel plezier op terug”, zegt Mellée. ,,Alleen maar plezier.”

Achterhoek