Volledig scherm
Diels Restobar in Wageningen heeft twee verdiepingen. © Raphaël Drent

Diels Restobar in Wageningen: om blij van te worden

Over de tongDiels Restobar in Wageningen bestaat volgende week een jaar. Wie er nog niet is geweest, zou het moeten doen. Voor een avond om blij van te worden.

Ik ben een enkel moment verloren als ik de doorgang probeer te vinden in het zwarte tochtgordijn meteen na de ingang. Maar dan is daar een breed lachende waard, die me redt en me gemeend welkom heet. Hij neemt de touwtjes in handen en laat me meteen landen in de spreekwoordelijke watten. En daar kom ik de hele avond ook niet meer uit.

Volledig scherm

Proper
Met de donkere lambrisering, het vuur van de open haard en de hoge plafonds doet Diels mij denken aan een middeleeuwse herberg. Dat is vast de bedoeling, want een terugkomend beeld is een schilderij van Jeroen Bosch, de middeleeuwse, tegendraadse schilder. Overigens is van middeleeuwse chaos en bende geen sprake; het is een zeer verzorgd restaurant. Van het servet tot de glazen en het sanitair, alles is proper en met aandacht gekozen.

Het actuele assortiment wijnen staat op een krijtbord geschreven. Dat is onhandig als dat bord achter je staat, maar aangezien de gastheer uitstraalt dat hij dat piekfijn voor me gaat regelen, doe ik verder geen moeite.

De gerechten komen vanuit de open keuken, een verdieping hoger, waar het tweede gedeelte van het restaurant is. Als een collega met de borden de twee trappen afkomt - wie hier werkt hoeft zich geen zorgen meer te maken over gebrek aan workouts-, zie ik onze gastheer de ontkurkte flessen mee pakken en schenkt hij exact gelijk met het uitserveren van onze borden de glazen vol. Wat een timing.

Vers
Vers, denk ik meteen, en origineel gecombineerd. Het hapje kalfstartaar dat ik krijg aangereikt van mijn gast is heel zacht, met een klein beetje pit door het ragfijn gesneden uitje. Over de tartaar liggen gegrillde groene asperges. Perfect wat betreft bite en smaak. Het gefrituurde stukje krab is een uitschieter qua smaak naast het zachte kalfsvlees.

De rauwe tonijn is gevuld met salade van romige tonijn, de gepofte quinoa geeft een krokante bite op het bord en de saus van sla de frisse toon. Vers, niet vet, heel lekker.

De rekening

1 x kalfstartaar €9,00
1 x tonijn €9,00
1 x lam €22,00
1 x piepkuiken €18,00
1 x blueberry pie €6,00
1 x kersen met hangop €7,00
1 x citroentaart €7,00
2 x witte wijn, 2 x rode wijn €20,50
2 x espresso €4,00

Totaal €96,50

Bediening
De bediening in spijkerschort en op gymschoenen komt ons nog een mandje goed brood en boter en een karaf kraanwater brengen. Hij voelt aan dat we de tijd hebben en laat het hoofdgerecht nog even wachten.

Wel neemt hij de tijd om te vertellen over zijn favoriete wijnleverancier. We geven hem de vrije wijnkeus, en dat kan hier goed. Carte blanche betekent niet de duurste wijnen per glas, maar prima geprijsde wijn die combineert met het gerecht.

Enig minpuntje
Mijn piepkuiken van de Big Green Egg is jaloersmakend voor wie die niet gekozen geeft; langzaam gegaard, supermals, knapperige korst, de geur van gepofte knoflook en de zoete smaak van wortel. Bij kip hoort friet met mayo, en ook die is zelfgemaakt. Enig minpunt: wel een heel klein schaaltje, Diels.

Lach
Wat maakt het hier nu helemaal af? Het eten en de bediening kloppen. Maar het is ook de verlichting waarbij iedereen zo is uitgelicht dat het allemaal wat knapper oogt. En het is ook de lach van de gastheer die door de zaak klinkt. Bestek wordt het ene moment snel neergelegd, als minimale stoorfactor in het gesprek. Het andere moment is er tijd voor een onderhoudend gesprek over het eten.

Bij het dessert proef ik glad yoghurtijs met daaronder een citroentaartje. Om het torentje ligt een sausje van suikerwater met munt. Het zou frisser kunnen door minder suiker te gebruiken. Na al die voorafgaande pure smaken had dat beter gepast.

Conclusie
De stadsherberg van Wageningen biedt een combinatie van lekker uitgaan en top eten. De gerechten zijn origineel zonder heel ingewikkeld te doen. Dit is een echte aanrader.