Volledig scherm
PR dgfoto Gelderlander Nijmegen: Over De Tong: Crudo. © Paul Rapp

Enkel plant op het bord

over de tongAan dierlijke eiwit op het bord geen gebrek rond de feestdagen. Voor wie dat wil minderen, bracht ik een bezoek aan Crudo. Hier eet je enkel planten.

Een hamburger van soja en zeewier uit de Oosterschelde, op een groen broodje van microalg en een saus met zeesla. Ik heb het over de Dutch Weed Burger, die verder niets te maken heeft met een joint, maar wel de prijs won voor beste nieuwe veganistisch product van 2017. Ik eet deze plantaardige burger bij het Nijmeegse Crudo.

Maar eerst wacht ik op een drankje. Geen witte wijn als aperitief, want op één biertje na, staan hier geen alcholische dranken op de kaart.  Ook geen reguliere frisdranken overigens.  Toch is de drankenkaart een interessante met makkelijke smoothies als mango-banaan, maar ook tarwegrassap of kombucha. En, zoals ik lees op het krijtbord naast me, nu ook hennep-vijgenshake. 

Ik kies voor de kombucha, mijn gast voor hennep-vijgenshake. Maar dat betekent allesbehalve dat we nu de drankjes kunnen proeven. Drie tafels zijn bezet in het kleine restaurant maar het duurt 30 minuten voordat we iets te drinken krijgen. Dat is best lang, ook al zijn we gewaarschuwd. 'Ons eten wordt vers en met liefde bereid. Het kan even duren voordat het gereed is, dank voor je begrip', staat namelijk boven mijn hoofd op het krijtbord.  

De shake van mijn gast is zoetig van dadel, romig van structuur en groenbruin van de hennep. Mijn kombucha is niet zelf gemaakt, maar komt uit een flesje. De smaak is sprankelend en fris, alleen proef ik niets van de beloofde cayennepeper. Als ik op het flesje lees dat het drankje voor 0,001 procent uit cayennepeper bestaat, begrijp ik waarom. 

De inrichting van Crudo, voor een deel ook veganwinkel, is met tweedehands spullen gedaan. Ik ken restaurants, die juist door de inrichting met gebruikte spullen, een heel eigen karakter kregen. Dat is hier niet goed gelukt. Het lijkt al met al of de inrichting niet zoveel boeit. De bedrading hangt her en der in het zicht en een stuk vloerbedekking in  een deel van het restaurant doet wel erg denken aan een gedateerd clubhuis. Trek de boel een beetje strakker en investeer in wat sfeervolle spullen, wel of niet uit de kringloop. En waarom niet meer groen? Planten spelen hier ten slotte de hoofdrol en brengen sfeer. Veganistisch heeft al niet een bijster gezellig imago, dus bewijs het tegendeel. 

De bediening en ook de kok, die geregeld zelf een gerechtje weg brengt, zijn niets anders dan vriendelijk. Vlot gaat het zoals gezegd allemaal niet, maar de glimlachen zijn gemeend en ze doen hun best voor de gasten. 

De soep van mijn gast is groen en zijdezacht, zoals beloofd. De avocado brengt het romige en de komkommer het frisse. Het smakelijke gerecht heeft een perfecte temperatuur, iets kouder dan lauw maar niet zo uit de koelkast op het bord geschept.   

Mijn misosoep oogt niet mooi. Misosoep is vaak troebel, maar bij deze kom lijkt het alsof de pasta  niet goed is opgelost, wat een vreemde geschifte substantie aan de bouillon geeft. Dat, plus de verloren, zwevende preiring maakt het geheel niet aantrekkelijk. De smaak is die van zeewier. 

Tijd voor een ander drankje van de kaart: een flesje Wostok. Een Russisch drankje dat als tegenhanger van de Amerikaanse cola werd gemaakt in de jaren '70. Het prachtige retro-etiket scoort een punt, maar de smaak is wel even wennen. Eigenlijk smaakt het zoals een welnesscentrum ruikt: naar citrus en iets van cederhout. 

Volledig scherm
De cijferlijst van Crudo. © dg

Het is de kok zelf, die ons de hoofdgerechten komt brengen. De Dutch Weed Burger ziet er aantrekkelijk uit en de eerste hap doet me echt versteld staan. Het groenige broodje is krokant en de burger zelf heeft de structuur van een steak tartaar. De pittige ketchup is niet overheersend en het geheel heeft absoluut het hartige wat je wenst bij een hamburger maar niet verwacht bij een zeewierburger. Chapeau, knap ontwikkeld door het Amsterdamse bedrijf dat de zeewierburger in restaurants op de kaart zet. Ik ben lekker aan het eten en vergeef Crudo bijna de zoetsappige muziek en de al te luide geluiden van het openen van de afwasmachine. 
De falafel is licht krokant gebakken, met een mooie structuur van gepureerde en halfgepureerde kikkererwten, niet melig zoals vaak en met een vleug Arabische specerijen. Een goede combinatie met de cashew-knoflookmayonaise. Op het bord een salade met boerenkool,  broccoli en versgesneden biet. Als bijgerecht eten we zoete-aardappelfriet, maar die is mislukt. Het zijn slappe vettige stengels. 
Wel heerlijk zijn de taarten. Met zoet van banaan en dadels en bodems van noten en havermout. 

Conclusie 
Crudo is een restaurant met een missie. Zelfs op het toilet roept een poster van een 9-jarig meisje op om minder spullen te kopen omdat de planeet daaronder lijdt. Ze heeft gelijk. Crudo is ook een restaurant waar je lekker kunt eten. En hamburgerliefhebbers? Die moeten de Dutch Weed Burger echt een kans geven.

De kaart 

Bij Crudo kan je van woensdag tot en met zaterdag terecht voor lunch en een vroeg diner. 

Ze hebben een heel reeks taarten, broodjes en salades. Wie per se rawfood wil nuttigen, heeft de keus uit bijvoorbeeld courgette-spaghetti of een wrap met groenten.

Opvallend is het assortiment shakes, sappen en smoothies. Allemaal vers gemaakt, want de blender hoor je geregeld in de zaak draaien. 

Misosoep, het Japanse ontbijt

Miso is een dikke pasta, best zout, en is een basisingrediënt in de Japanse keuken. Voor de meeste Japanners is het hun ontbijt. Ze beginnen hun dag met een versterkende kom misosoep. Ook gebruiken Japanners miso om een groot aantal voedingsmiddelen op smaak te brengen. Om miso te maken worden sojabonen en soms een graansoort als rijst vermengd met zout en een gistcultuur. Dit mengsel rijpt 1 tot 3 jaar in vaten van cederhout. De toegevoegde ingrediënten verschillen en ook de rijpingstijden. En daardoorkrijg je dus meerdere soorten miso. Zo zijn er een aantal varianten met een verschillende smaak, textuur, kleur en aroma. Miso wordt in de Nederlandse keuken gebruikt worden om soepen, sauzen, dressings en marinades op smaak te brengen.

De Gelderlander gebruikt je persoonsgegevens om deze reactie te kunnen plaatsen. Meer informatie vind je in ons privacy statement. Reacties van mensen die de nickname anonymous, anoniem of een variant daarop voeren, worden niet geplaatst.