Volledig scherm
Plan B in Velp. © Marc Pluim

Het is wel fijn loungen bij Plan B in Velp

over de tongPlan B is na een jaar een behoorlijk gevestigde eetbar in Velp. Omringd door bruine kroegen is het hier loungen tussen hippe cactussen en hangplanten.

Geinig straatje, hier in Velp. Ik was er niet eerder, maar ik heb het idee dat de Velpenaren hier op een warme zomeravond graag een oestertje en witte wijn vasthouden. Veel bruine kroegen valt me op, en Plan B dus. Met een miniterras aan de straatkant voor bier en bitterballen of wijn en oesters. En een binnentuin voor een zomers diner.

We zitten in de achtertuin, waar een flinke houten schutting omheen is getimmerd. Bamboescheuten en klimplanten gaan hier een groene oase van maken, maar nu is het nog wel veel Gamma wat je ziet. Een beetje de tuin van een nieuwbouwhuis, zeg maar. Wat kleden en zeildoeken samen met de zomerse geluiden van de straatkant, maken het tot een leuke stek, maar het mensen kijken, wat op een terras zitten zo leuk maakt, mist wel.

Bladerwerk

De bediening is uitermate enthousiast over het feit dat we er zijn. De vrouwen zijn snel en ogen vlot in jeans, sneakers en gebatikte hoodies. We hebben meteen een karaf water met citroen en glazen en een boekwerkje met vele hoofdstukken; late breakfast, sweets, guilty pleasures part 1, part 2 en part 3, starters, classics en kinderclassics. Het vergt even wat bladerwerk om het geheel te doorgronden, maar het lukt. We beginnen met een B-plateau Ø38.

De schaal met een inderdaad behoorlijke doorsnede arriveert vlot en nodigt uit tot eten. Bijzonder is de manchego, die je in de honing dipt en daarna in gemalen koffie. Hartig van de kaas, zoet van de honing en bitter van de koffie: een goede combinatie. Het B-Plateau heeft geen allesomvattend thema en zwiert van mediterrane kaas naar Indiase kruidige couscous met kerrie, rozijn, groene paprika en papadums.

We steken over naar het Midden-Oosten, waar de hummus een beetje vlak is en specerijen mist, maar dat is een uitzondering. De bietensalade met walnoten is lekker met iets zuur, de koolsalade knapperig met iets zoet en het gerechtje met tonijn is pittig door de crackers met pepers. En dan heb ik de hammen, tapenades en olijven nog niet genoemd. Geen haute cuisine, maar een prima borrelplank.

De bediening bij Plan B loopt stevig door. Zonder drankje kom je hier niet te zitten en de karaf water blijven ze vullen. Ook in de keuken is er qua planning niets mis. Het volgt allemaal vlot op elkaar.

Risottokoeken

Mijn hoofdgerecht is een vegetarisch gerecht met krokante risottokoeken. Die zijn knapperig van buiten en romig zacht van binnen. De saus onder de risotto is romig en heeft veel saffraan in zich. Dat had nog wel gepast, als de groenten erbij waren uitgezocht. De geroosterde aubergine heeft een match met de saffraan, maar dat geldt niet voor de gepofte tomaten, peulen en gele en oranje gekookte wortelen. Geen geslaagde combinatie. De salade van couscous, biet en rucola zagen we ook op de borrelplank.

Mijn gast deelt een 'Premium Rib Roast voor echte vleesliefhebbers'. Het stuk Ierse rund is aan het bot gegaard en ligt getrancheerd op een houten plank. Vlees dicht tegen het bot smaakt het beste, zo zeggen vleesliefhebbers. Maar wat hier als een klapstuk op de kaart wordt gebracht, valt toch behoorlijk tegen. Het vlees is te lang gegaard en dat is toch een redelijke doodzonde met een runderlap van 45 euro.

De smaak is ook flauw. De saus smaakt enkel naar lavas en zout en het enorme bed van gekookte wortelen onder het vlees is een hele vreemde gewaarwording. Het vlees is op en dan liggen daar nog die gekookte wortelen. Alsof ieder moment je moeder kan zeggen dat je wel je groenten op moet eten. 'Niet alleen het vlees en de frietjes!'

Taart

Als dessert nemen we een stukje taart. De pie met banaan, karamel, crumble en chocolade is zoals je hoopt dat die zal zijn. Krokante chocolade tegen zachte banaan, knapperige witte chocolade rond romige karamel en een perfect gebakken bodem. Taarten bakken kunnen ze hier, want mijn cheesecake met limoen en frambozen is net zo lekker.

We zitten de hele avond buiten op het terras, maar bekijken bij het afscheid de zaak binnen. Het interieur nodigt zeker uit om een hapje te gaan eten of een avond te borrelen. Het is geen standaard inrichting en heeft het typische relaxte lounge-gevoel. Geen concept-inrichting en dat is een verademing.

Conclusie: De pluspunten: enthousiaste bediening en een ongecompliceerd loungegevoel. Borrelen met zo'n uitgebreide plank lekkers is een goed idee. Koffie met taart ook, dat is hier een verwennerij zoals taart hoort te zijn. Minpunt is dat in een driegangendiner wel missers zitten. Sympathiek is het allemaal wel, maar eerlijk, bij sommige gerechten vraag je je af wat plan A was.

Volledig scherm
© DG
De Gelderlander gebruikt je persoonsgegevens om deze reactie te kunnen plaatsen. Meer informatie vind je in ons privacy statement. Reacties van mensen die de nickname anonymous, anoniem of een variant daarop voeren, worden niet geplaatst.