Volledig scherm
Restaurant Bentinck in Amerongen. © Foto Raphael Drent

Laat je niet afschrikken door de Maserati bij restaurant Bentinck

Over de TongAMERONGEN - Dineren in stijl zonder opgeprikt te zitten? Dat kan in restaurant Bentinck in de stallen van Kasteel Amerongen. De paarden kijken toe.

Alsof ik weer even terug ben op huwelijksreis door Frankrijk. Zo voelt het als ik over de oprijlaan naar het plein voor Kasteel Amerongen loop. Een vuurtje brandt bij de ingang en als ik de deurknop wil pakken, doet de gastheer, strak in het pak, de deur al open. Toch fijn dat deze elegantie nog bestaat.

Stallen

Volledig scherm

Restaurant Bentinck is vernoemd naar Godard Graaf van Aldenburg Bentinck, die zich in 1879 op het kasteel vestigde. De voormalige stallen, aan de andere kant van het kasteelplein, zijn sinds half februari ingericht als restaurant.

Het bijgebouw is hoog, heeft een balkenplafond en hoge ramen waar aan het begin van de avond het zonlicht door schijnt. Jammer is het laminaat op de vloeren, wel leuk zijn de doorkijkjes naar de oude vloeren daaronder. En opmerkelijk is dat de schotten waarmee de paarden van elkaar werden gescheiden, zijn gebleven. De paarden zijn weg, maar enorme paardenhoofden maken duidelijk dat die er wel stonden. En als gast zit je dus in zo'n paardenbox.

Stiefkind
Ik bestel voor ons allebei een glas sauvignon blanc, maar dat gaat mis want we krijgen chardonnay. Achteraf is dit het moment waarop de wijn het stiefkind werd en bleef. De amuse met geitenyoghurt, komkommer en dille is fris en licht.

Ik eet rauwe langoustine, geplet en aangemaakt met olijfolie en zeezout. Het vlees van het zeedier is zacht en zoetig en mals. Het ligt als een plat rondje op mijn bord met daaromheen structuren van pompoen. Bij 'structuren van' ben ik altijd wat bang voor gerechten met te weinig structuur, oftewel Olvarit-hapjes. Maar die angst is ongegrond met de zachte pompoen en venkel, de bite van de sojabonen en de hartigheid van ponzu, een friszure Japanse saus die een goed huwelijk heeft met alles wat uit de zee komt.

Het kalfsvlees op het bord van mijn gast is van de schenkel geplukt en vermengd met mayonaise met vadouvan, een zoetig specerijenmengsel uit de Frans-Indiase keuken, met een hoofdrol voor ui, komijn en fenegriek. Bundelzwammen, biet, wortel en ingelegde zachte zilverui maken het tot een fijn gerecht.

Opslag

Quote

De goedkopere wijnen gaan zeker vijf keer over de kop

Ellen Willems

Ik duik even in de wijnkaart. 'Bij veel restaurants gaat de inkoopprijs van wijn een paar keer over de kop', staat voorop vermeld. Bentinck werkt echter met een vaste opslag per fles, zodat je voor een redelijk bedrag mooie wijnen kunt drinken, houdt het restaurant de klant voor.

Dat klopt helaas niet. De goedkopere wijnen gaan zeker vijf keer over de kop en een dure fles van 58 euro is 40 euro duurder dan de inkoopprijs. Bentinck wekt de indruk goedkoop te zijn met deze sympathieke tekst, maar het klopt niet met de werkelijkheid.

Ik ontdek op de wijnkaart een Musar, van een bijzonder wijnhuis uit een hete vallei, ook wel de 'Libanese Bordeaux' genoemd. Deze kost per fles 58 euro, zeker niet niks, maar online vind ik die voor 34 euro, inkoop niet meer dan 20 euro. Die is minder vaak over de kop gegaan.

Te koud

De rekening

3 gangendiner 2x €74,00
Sauvignon blanc 2x €8,00
Toeslag kaasplank €4,50
Musar 2x €19,00

Totaal €105,50

Tijd om de wijn te drinken. De bediening wil de fles aan tafel openen, maar weer heeft ze de verkeerde wijn. Ze verontschuldigt zich en loopt terug, pakt de goede fles uit de koeling en schenkt die zo het glas in. Doodzonde, want veel te koud. Een warmwaterbadje brengt uitkomst en ik proef de wijn zoals die moet zijn. Het rommelige gedoe lijkt niet in lijn met wat de bediening uitstraalt, namelijk dat ze het heel graag goed wil doen.

Hoofdgerecht
Polderhoender eet ik als hoofdgerecht. Dat is de naam die de kippenboer uit de Flevopolder aan de kip heeft gegeven. Het zijn Franse kippen van het ras Hubbard. Dat deze kip langzamer is gegroeid dan de gemiddelde kip is duidelijk. Veel smaak, stevig en sappig, met een voortreffelijke gevogeltesaus, die de ober uit een kannetje aan tafel schenkt.

De artisjok en kool zijn artisjok en kool gebleven en ik bespeur een vleug Arabisch. Het is een bord dat gewoon prettig in balans is met heel mooi en goedgegaard vlees.

Als dessert neemt mijn gast een kaasplank, waarbij de bediening de vijf kazen bij naam opsomt, maar er verder niets over deelt. Erg lastig als je geen kaasboer bent. Meer informatie over de smaken zou wel fijn zijn. Mijn dessert is een ingewikkeld kunstwerkje onder een raster van soezendeeg met groene schuimpjes van zure appel, mousse van kaneel en de smaken van stevige compote en bergamot. Niet te zoet, maar een fris eind.

Conclusie

Trek iets moois aan en ga een avond genieten van een fijne keuken in een elegante sfeer. En laat je niet afschrikken door de Maserati op de parkeerplaats, de rekening is heel redelijk.