Volledig scherm
Restaurant Eet-lokaal in Zevenaar. © Jan Ruland van den Brink

Restaurant Eet-Lokaal is écht lokaal

over de tongMenig kok beweert 'lokaal' te koken.  Lariekoek meestal. Maar bij Eet-Lokaal in Zevenaar doen ze het echt en daar mogen ze best wat trotser op zijn.

De chef-kok van Eet-Lokaal komt net zijn keuken uit met twee borden eten. Hij houdt even in en begroet ons met een gemeend welkom. Altijd fijn. Dat het daarna wat rommelig verloopt tot we aan tafel zitten, is ondergeschikt.

Huiskamer

Eet-Lokaal is het restaurant dat hoort bij het middeleeuwse Landgoed Huis Sevenaer in hartje Zevenaar. Vroeger had de, in de regio zeer bekende jonkheer Huub van Nispen, vele landbouwgronden, maar hij raakte veel land kwijt. Inmiddels wordt het landgoed weer gekoesterd en wordt op de kasteelboerderij op biologisch wijze een gemengd boerenbedrijf gerund. Met als afnemer het restaurant.

Het pand is prachtig met de hoge plafonds en krakende trappen. Het restaurant voelt als een huiskamer. Helemaal als de nieuwe eigenaar vertelt dat ze net alles geschilderd hebben en de kaart nog wat velletjes papier zijn omdat de nieuwe menukaart nog bij de drukker ligt.

Verblijdend

Je kan hier a la carte eten, maar ik ga voor 'veel gangen verrassingen', waarbij ik kies voor vis als hoofdgerecht, gecombineerd met hun eigen wijnkeuze. De wijnkaart zelf is  niet uitgesproken en summier, maar d'r is genoeg lekkers in de kelder, zo blijkt gedurende de avond. 

Het voorgerecht is een plank met negen gerechtjes om te delen. Het kost moeite om die op tafel te zetten, maar als die staat, is het verblijdend. Waar bij andere restaurants 'een enkel ding' nog wel eens uit de buurt komt en dat nadrukkelijk wordt vermeld, komt eigenlijk alles van dit plateau van eigen landgoed of elders uit de Liemers. De mozzarella is van de buffelboerderij uit Zevenaar, de worst van eigen varken is gemaakt met de slager verderop, de rosbief van het eigen Piemontese rund en de oesterzwammen van de kwekerij een paar kilometer verder. En de smaken? Die zijn goed. Vooral de groentegerechten zoals de paprikachutney en het gerecht met peen, feta en zoute dressing springen eruit.

Attent

De tekst gaat onder de foto verder

Volledig scherm
Restaurant Eet-lokaal. © Jan Ruland van den Brink

Het tussengerecht is soep. De kok wil de borden zelf serveren, maar ontdekt dat de lepels er niet liggen en maakt een tussenstop bij een andere lege tafel. Gedurende de avond komen deze kleine knulligheden vaker voor. Het voorgerecht past niet door de plant en de kaars op tafel, de lepels missen bij de soep en het dessert past niet door de lege glazen. Geen rampen, maar dat kan wel wat attenter.  

De soep zelf is van paprika, erwten en tomaat en is wat korrelig door de peulvruchten. De smaak is lekker, maar meer geschikt als lunchgerecht met brood. Minder als onderdeel van een diner. 

Inmiddels drinken we fruitige witte Rioja met veel geur. Hij past bij mijn bord met verse dorade en zeebaars met romige saus met dille. Het zijn geen wereldschokkende combinaties die hier uit de keuken komen, maar de producten zijn goed en vers en de bereidingen met zorg uitgevoerd. De knolselderijpuree is  lekker grof. Fraai voor het oog en de smaak, is de ontvelde tomaat gevuld met mascarpone.

Goed boers eten

De tekst gaat onder de foto verder

Volledig scherm
© DG

Mijn gast eet varkensfilet, dat mals en sappig op het bord ligt te midden van kleine gekookte aardappels, stukken peen, rode kool en een voortreffelijke jus. Een bord goed boers eten, is de samenvatting. 

Voor we aan de vierde gang beginnen, schenkt de kok zelf een glas in voor bij de kaasplank. Geen klassieke port, maar een portwijn van het Hof te Dieren. Geen mierzoete zware drank, maar een lichtzoete dessertwijn met iets zuurs van frambozen. Een mooie keus bij de bijzondere kaasplank, die louter bestaat uit Nederlandse kazen, 
waarvan de helft  van de hand van kaasmaakster Christine Köning uit Zevenaar. Zoals de Witte van Köning, een fluweelzachte romige kaas met pit, maar zacht vergeleken met het kleine bolle kaasje ernaast, ook van de Zevenaarse kaasmaakster. De smaak van deze kaas begint heel pittig en verandert dan langzaam naar vol en rond. Fraai is ook de jonge geitenkaas van een Brabantse boer. Het volle van jonge kaas met de uitgesproken smaak van geitenkaas. 

De sfeer bij Eet-Lokaal is inmiddels nog rustiger. Nu de muziek per ongeluk uitvalt en de rest van de eters naar huis, is het voor mij wat te slaperig. Gelukkig komt de kok opnieuw uit zijn keuken om een Oostenrijkse dessertwijn in te schenken. Weer een fraaie keus, want niet te zoet maar wel passend bij de inmense schaal  om te delen met erg goed pruim-wortel-gember-ijs, fenomenale citroencheesecake, amandelabrikoostaart en fraaie appeltaart. 

Conclusie

Eigenzinnige chef-kok Hertzog Olivier is het hart van Eet-Lokaal. Bijzonder hoe hij echt samenwerkt met streekproducenten. Zijn gerechten zijn ongecompliceerd en goed bereid. Liemerse inwoners, als je van je streek houdt, gan dan eten bij deze kok.

De kaart
Bij Eet-Lokaal kan je lunchen, borrelen en dineren. Of koffie drinken of een feestje geven in een van de zalen boven het restaurant. Veel mogelijkheden dus.
Als we ons beperken tot het diner, kan je kiezen voor de menukaart of carte blanche voor de kok. Die kookt dan 3, 4 of 5 gangen voor je, waarbij je kunt kiezen uit vis, vlees of vegetarisch wat betreft het hoofdgerecht. Het 3 gangen Eet-Lokaal menu kost 32,50 euro. De 5 gangen, dus inclusief soep en de kaasplank, kost 42,50 euro.

De Gelderlander gebruikt je persoonsgegevens om deze reactie te kunnen plaatsen. Meer informatie vind je in ons privacy statement. Reacties van mensen die de nickname anonymous, anoniem of een variant daarop voeren, worden niet geplaatst.