Volledig scherm
Eten in Restaurant Rijnzicht in Doornenburg. © Marina Popova

Rijnzicht: Een ware parade van goed voedsel

Over de TongDOORNENBURG - Zelden zo het verlangen om te behagen gevoeld als bij Restaurant Rijnzicht in Doornenburg. Een bijna oneindige parade van smaken trekt langs.

Dat de eerste klap een daalder waard is, weten we. Dat dat ook geldt voor de eerste hap van een maaltijd, ervaar ik bij restaurant Rijnzicht. De twijfel, die ik had bij de aanblik van de wat oubollige serre, verdwijnt als ik de eerste amuse eet. 

Ik hap in de luchtige macaron, kruidig door het Indiase kruidenmengsel vadouvan, en kom dan bij de vulling van erwtenmousse en het frisse van een schijfje watermeloen. De smaken en structuren van het minigerechtje, vloeien naadloos in elkaar over.

Oubollig

Het restaurant ligt aan de dijk, is groot en tot voor kort oubollig. Het plafond was zwart met goud, vertelt de ober. De spachtelputz op de muren en de boogjes boven de doorgangen verraden een weinig eigentijdse bouwstijl, maar de nieuwe, jonge eigenaren investeerden in hip. Met grijs op de wanden, ronde tafels met wit tafellinnen, zwarte gordijnen en een strakke bar met paarse verlichting is dat gelukt. Op de serre na dan.

Je kunt in Rijnzicht nog steeds een uiensoep of een dame blanche bestellen, maar in het vernieuwde gedeelte kun je je wagen aan het innovatiemenu. Dat doe ik ook, tot grote vreugde van de koks, tevens broers, die heel graag willen laten zien wat ze kunnen.

Parade

Een tak ligt nu op tafel, met oranjerode bladeren. Het zijn chips gemaakt van wortel en garam masala, zoet en pittig, in een perfecte verhouding. Er staan huisgemarineerde olijven en goed brood met boter. 

De parade van amuses komt nu op gang. De kok brengt een gerookt stukje makreel met een dot gel gemaakt van tom yum, Thaise pittige soep, geserveerd op een halve limoen. Door de vis van de limoen af te likken, krijgt het gerecht een vleug citrus mee.

Katoen

Volledig scherm

En ja, daar komt de kok weer enthousiast uit de keuken. Met een handgesneden tartaar van brandrood rund met een eidooier die urenlang op een heel lage temperatuur is gegaard. De laatste amuse is bijzonder. Van een katoentak pluk ik een 'bol katoen'; eendenlever gevangen in witte suikerspin, dat samensmelt in mijn mond.

De bediening, een jonge man in leren schort, is oplettend en vertelt graag over de plannen die ze hebben met het restaurant. Hij schenkt een lichte Riesling bij het voorgerecht van gebakken coquilles, die gereserveerd worden in een dubbele schelp. De garing is perfect. Bovenop de schelp in een bootje van witlof ligt tartaar van coquilles. 

Witlof is bitter en dat zou hierbij kunnen, maar het blad witlof is te groot en overheerst de delicate smaak van de coquilles. Bij de coquilles in de schelp liggen heel dunne reepjes witlof, die kunnen juist wel goed, zeker met het zoete van de dragon.

Heftig gerecht

Bij de zeetong schenkt Rijnzicht een witte wijn, maar door de gefermenteerde druif neigt deze bijna naar een rode, zo zoet, vettig en vol. Het is maar goed ook, want de zeetong is een heftig gerecht. De reep vis is geroosterd en bedekt met dungesneden champignons en veel geraspte truffel. De geur die van het bord komt, is een combinatie van vette vis en truffel. In de melk rond de vis heeft ook truffel getrokken. 

Het is een tweede voorgerecht - wederom een kunstwerk op het bord - maar qua portionering nogal fors. Het machtige gerecht is misschien ook net iets te bombastisch met die hoeveelheid truffel.

Goddelijk

De rekening

Fles min. water 2x...€12,00
3 gangen en The End dessert 2x €74,00
Wijn 6x €22,00

Totaal €108,00

Als hoofdgerecht eet ik langzaam gegaard Iberico varken. Het zijn twee stukken van de nek en het is goddelijk. Het vlees is rosé van binnen, nergens droog en met een krokante buitenkant. Het lekkerste van de hele avond staat in een schaaltje op tafel, een paddenstoelensaus met morilles. Het is, net als de zeetong met truffel, een heel rijk bord met de schorseneren en de gebrande knolselderij. 

Waar het bij de zeetong misschien iets te veel van het goede was, blijft dit gerecht op de top en gaat het er nergens over.

Dessert
Eigenlijk heb ik na de tien gerechten geen plek meer voor een dessert. Maar ik laat me verleiden. Het begint met een klein vuurtje op tafel waar boven we onze eigen marshmellow kunnen roosteren van roos en rode biet. En dan begint opnieuw een parade, nu van desserts.

Een gekookt eitje, brengt de ober alvast. Althans, zo ziet het eruit. De kok brengt een bord met ijs van mango en Thaise curry en gesuikerde kokos, pakt het eitje en gooit het kapot op het bord. Het ziet eruit als een kapot gevallen ei, maar is gemaakt van kokos en mango. En dan volgen nog twee desserts, waarbij we knallend afsluiten met pure chocolade en truffel.

Conclusie

Rijnzicht laat je genieten van bijzondere gerechten qua smaak en vormgeving. De dadendrang van de broers is af en toe wat over de top. O ja, van de rekening begrijp ik niets. Die is heel laag.

Volledig scherm
Een ober in actie in restaurant Rijnzicht. © Marina Popova
Volledig scherm
Het interieur van restaurant Rijnzicht. © Marina Popova
De Gelderlander gebruikt je persoonsgegevens om deze reactie te kunnen plaatsen. Meer informatie vind je in ons privacy statement. Reacties van mensen die de nickname anonymous, anoniem of een variant daarop voeren, worden niet geplaatst.