Volledig scherm
Restaurant Stroom Lent. © Paul Rapp

Vele gerechtjes achter de sansevieria's in Lent

over de tongLent is blij met een horecazaak in het oude waterpompstation: Stroom Lent. Vanachter de sansevieria's delen we vele gerechtjes.

Het sprokkelbos achter het vroegere waterpompstation in Lent trekt meteen de aandacht. Samen met de weilanden en de oude bomen maakt dit de omgeving tot een aantrekkelijke plek.

Het is een mooie avond en het terras van Stroom Lent is gevuld. De picknicktafels, lichtsnoeren en oude fruitboom op het terras geven een relaxte sfeer aan het geheel.

De bediening ervaart dat niet zo, want ik word drie keer voorbij gelopen door een gehaaste serveerster met een fronsrimpel. Als ik naar binnen loop, ziet een serveerster me wel, maar ik word straal genegeerd.

Hergebruiksfeer

Het gebouw is hoekig met hoge plafonds en veel ramen. Bij binnenkomst kijk je rechts in het domein van de koks. Geinig is het kleine bibliotheekje en fraai is het hoge gedeelte achterin. 

Met planten en veel licht is het gevoel van een kas gecreëerd. Op de grond kleden met een oude look en op tafel verschillende potjes met groen. Hier is geprobeerd om de typische hergebruiksfeer op te roepen, maar daar is alles toch te strak en nieuw voor.

We nemen plaats aan een tafel achter de sansevieria's, waarbij het meteen opvalt dat de akoestiek slecht is. De zaak is net open en akoestiek is altijd lastig, maar daar zou ik wel iets aan doen. De bediening doet een poging om middels een apparaat te communiceren met de keuken, maar tot twee keer toe verdwijnt onze bestelling en moeten we overnieuw beginnen. En dat is lastig als je elkaar amper kunt verstaan.

Charcuterie

Quote

Eigenlijk is er maar een echt dissonant op deze avond, en dat is de krokante kabeljauw.

De gerechten komen snel en zijn bedoeld om met de rest van het gezelschap te delen. De allereerste indruk van het eten is meteen een goede. Het bordje met charcuterie is gul, zonder dat het te veel vlees is. Zeker vijf zachte en smakelijke soorten hammen en salami's zijn gedrapeerd op een brood met tapenade en op een geroosterd brood. Het bordje met de romige aioli, de pesto met de perfecte verhouding knoflook en basilicum en het lekkere brood is prima.

De bediening blijft onverminderd haastig en niet relaxed. Een jongen die de drankjes komt brengen, lijkt bang om het dienblad te laten vallen. Het meisje dat met de gerechten aan tafel komt, heeft geen idee hoe ze alles kwijt moet. En een andere serveerster, die wat ervarener overkomt, is vreselijk gejaagd, maar ruimt de vele lege borden op onze tafel niet op.

Het buikspek is goddelijk. Nu is spek dat al snel, maar dit vlees is overduidelijk van goede kwaliteit. Het spek is mooi zacht gegaard en gedoseerd gelakt met hoisinsaus. De friszure biet en groene appel geven het frisse aan het hartige vlees en de macadamia een zachte, romige toets.

Zelfgemaakte ketchup

Volledig scherm
© Paul Rapp

Het bord met de kaaskroketjes valt meteen op door de geringe hoeveelheid kroketjes. Bijna 9 euro voor drie kleine kroketjes, waarvan er een ook nog extra mini is uitgevallen.

De kroketjes zijn smakelijk gevuld met pittige kaas en iets mosterd, maar de rest van het bord doet vooral dienst als opvulling. De berg quinoa en de avocado zijn wel smakelijk op zichzelf, maar ze vormen geen eenheid met de kroketjes. De tomatensalsa is lekker en zelfgemaakt, maar geen salsa. Het is nog dunner dan ketchup.

De kleine hamburger is daarentegen heel goed uitgevoerd. Opnieuw is het vlees, puur rund dit keer, van goede kwaliteit. De burger is verder gevuld met een knapperig blad romainesla, tomaat en knoflookmayonaise. De koolsalade is knisperend vers en lekker met het venkelzaad. De goede en zelfgemaakte ketchup is niet op de burger gedaan, maar is naar eigen smaak toe te voegen. Dat is slim, want brood op een burger heeft de neiging nattig te worden door saus en vleessap.

Behangplaksel

Volledig scherm
© DG

Eigenlijk is er maar een echt dissonant op deze avond, en dat is de krokante kabeljauw. Stukjes vis in een deeglaag is hetzelfde als kibbeling, maar waar kibbeling bij een kraam vaak te zout is, is deze te flauw. Ook is de kabeljauw veel te droog. De kabeljauwstukjes worden op hun plek gehouden door crème gemaakt van rijst, maar dat is een soort behangplaksel geworden. Het plakt inderdaad, maar smaakt niet.

Als dessert neem ik een stuk appeltaart. Die is zelf gebakken, maar dat is wel even geleden, want de taartbodem is echt te droog. De vulling is lekker grof en met cranberries, maar ik heb bijna een beitel nodig voor het deeg rondom. Daarentegen is het dessert met het zelfgedraaide kokosijs een juweeltje. Het is zalig samen met de ontvelde friszure citrusparten en de crème van saffraan.

Conclusie: Stroom Lent is een leuke stek om te eten. De keuken kan het, maar de gerechten wisselen van kwaliteit. De bediening moet misschien wennen, maar een wat lossere en blijere stijl zou hier echt beter staan. Al met al leuk voor Lent.

De Gelderlander gebruikt je persoonsgegevens om deze reactie te kunnen plaatsen. Meer informatie vind je in ons privacy statement. Reacties van mensen die de nickname anonymous, anoniem of een variant daarop voeren, worden niet geplaatst.