Volledig scherm
Florieke Eggermont (12) in het shirt van Longa'59. foto Theo Kock

Florieke Eggermont heeft nu meer tijd dan haar lief is

KEKERDOM - "Een interview? Ja hoor. Ik heb tijd genoeg." Volleybalster Florieke Eggermont lacht, maar is niet vrolijk. Vorige week vrijdag moest ze het autootje inleveren waarmee ze dagelijks van Kekerdom naar Lichtenvoorde reed. Het was de voorbode voor de onheilstijding die afgelopen maandag kwam.

Longa'59 was al failliet, maar werd nu definitief uit de A-league gehaald. En daardoor zat de twintigjarige spelverdeelster plots zonder club. Geen trainingen meer, geen wedstrijden meer. "Het lijkt of ik het nog niet helemaal besef. Nu voelt het nog alsof het vakantie is", zegt de studente biomedische wetenschappen.

Voor Eggermont is het wegvallen van Longa extra zuur. Ze had eindelijk een basisplaats veroverd. Vorig seizoen was ze van het Doetinchemse Orion overgestapt naar Longa. "Iedereen dacht dat ik daar als tweede spelverdeelster niet veel aan spelen zou toekomen. Maar toen Ellen Krabben geblesseerd raakte, moest ik wel spelen en heb ik heel veel geleerd. En dit seizoen was ik dus voor het eerst de eerste spelverdeelster."

Het faillissement kwam voor Eggermont als een donderslag bij heldere hemel. "Er is ons gezegd dat de sponsor plotseling stopte met betalen. We hebben als spelersgroep helemaal niets gemerkt. Twee weken geleden zijn we nog met een nieuwe trainer begonnen. Daar snap ik eigenlijk niets van. Ze maken mij niet wijs dat er van dit alles toen nog niets bekend was. Voor iedereen is het vervelend."

" Er zijn speelsters die hun studie verplaatst hebben om bij Longa te kunnen volleyballen. Na het eerste bericht dat er een faillissement aankwam, hebben we nog een week hoop gehad dat het goed zou komen. Dat we met een reiskostenvergoeding het seizoen zouden kunnen afmaken. Maar dat is dus niet gebeurd. We zitten nu opeens zonder inkomsten. Nu valt het voor mij nog wel mee. Ik woon nog bij mijn ouders, heb een studiefinanciering en maak verder niet veel kosten. Maar er zijn er ook die gewoon de huur of een hypotheek moeten betalen."

Ze vervolgt: "Ook voor de competitie is het slecht. Er blijven in de A-league zeven teams over. Volgende maand worden die ook nog eens in tweeën gesplitst. De bovenste vier bij elkaar en in de andere groep drie teams. Dat is toch eigenlijk ook niets."

Een leven zonder volleybal. Eggermont kan het zich niet voorstellen. Als klein meisje werd ze door haar vader meegenomen naar Switch in Millingen aan de Rijn. Daar speelde ze tien jaar en schopte ze het tot de eerste divisie. Als veertiensjarige maakte ze al de overstap naar de senioren. "Ik kwam bij de meppende mamma's", vertelt ze over de gemiddelde leeftijd van het team.

"Eggermont trainde vier jaar lang iedere zondagochtend bij de Nederlandse volleybalschool, de bondstrainingen voor talenten. Ze vertrok bij Switch, omdat het eerste team uit elkaar viel en uit de competitie werd gehaald. Bij Orion liep het ook al niet ideaal. In haar tweede jaar degradeerde het team. "Zou het aan mij liggen?"

Het is nu afwachten of ze dit jaar weer een club vindt. "Het is natuurlijk vervelend dat dit midden in het seizoen gebeurt. Alle teams zijn wel bezet. Maar ik wil volleyballen, het liefst weer in de A-league. Spelen op het hoogste niveau is gewoon leuk. Er is altijd veel publiek, alles is voor je geregeld. Wat dat betreft ben ik natuurlijk wel een beetje verwend. Er zal wel weer wat komen hoor. Op een of andere manier weten clubs de speelsters wel te vinden. Twee jaar geleden werd ik in korte tijd door tien clubs gebeld of ik wilde komen spelen. En trainen kan ik natuurlijk altijd. Ik heb deze week al een keer bij Switch meegedaan."

De Gelderlander gebruikt je persoonsgegevens om deze reactie te kunnen plaatsen. Meer informatie vind je in ons privacy statement. Reacties van mensen die de nickname anonymous, anoniem of een variant daarop voeren, worden niet geplaatst.