Volledig scherm
Oud-voetballer Glen Helder aan het drummen in discotheek Jimmy Woo. Hij had een gouden toekomst. Inmiddels is de glans er wel vanaf. Helder, voormalig voetbalinternational, heeft de belofte niet kunnen inlossen. foto Bastiaan Heus

Glenn Helder zit klem tussen woede en liefde

HAARLEM - Hij had een gouden toekomst. Inmiddels is de glans er wel vanaf. Glenn Helder, voormalig voetbalinternational, werd een maand geleden uit de gevangenis ontslagen. De toekomst? "Ik zie geen toekomst meer." Helder lacht schamper. "Toekomst? De toekomst is zwart."


De 39-jarige geboren Leidenaar is enkele weken 'buiten', zoals dat heet. Ontslagen uit de penitentiaire inrichting in Zwaag. Hij heeft er een half jaar achter de tralies gezeten. Is veroordeeld voor stalking, bedreiging, mishandeling, wapenbezit en diefstal van een telefoon. Boven zijn hoofd hangt nog een voorwaardelijke gevangenisstraf van een half jaar. Allemaal het gevolg van de zwaar uit de hand gelopen breuk met zijn ex-vriendin.

Van een leven op de rit zetten is nog geen sprake. Een vaste woon- of verblijfplaats heeft Helder niet. "Hou het er maar op dat ik bij vrienden slaap. Ik zit in een overlevingsfase." In de duisternis van zijn toekomst ziet Helder één lichtpunt. Zijn zesjarige zoontje Djilani. "Voor hem leef ik. De gedachte aan hem houdt me overeind."

De liefde voor zijn kind is echter ook voedingsbron voor de enorme woede, die hem in zijn greep heeft. Woede die ver gaat en diep zit, legt hij uit. Emoties die worden opgeroepen doordat hij vreest dat zijn zoontje steeds verder uit zijn armen wordt gedreven. "Ik voel me genaaid. Er is door mijn ex en de mensen om haar heen een spelletje met mij gespeeld. Ik ben zo boos dat ik bang ben dat het mis gaat. Op dit moment ben ik er vooral mee bezig om die woede te onderdrukken. Uit liefde voor mijn zoontje ben ik daarom bereid therapie te ondergaan in De Waag, een psychiatrische instelling in Haarlem. Daarnaast treed ik weer op als percussionist. De muziek helpt me mijn gedachten te verzetten."

Hij heeft fouten gemaakt in zijn leven. Helder spreekt er open over. Fouten die er mede voor zorgden dat zijn gouden bestaan als profvoetballer geen gespreid bedje opleverde. "Ik heb fouten gemaakt met geld. Ik had er gewoon geen respect voor. Gaf alles weg en was gokverslaafd. In totaal heb ik zo'n 300.000 gulden vergokt, maar ik heb 850.000 gulden weggegeven. Waarom? Ik had genoeg, dus gaf ik het weg als mensen er om vroegen, het nodig hadden. Mijn schulden heb ik altijd geprobeerd terug te betalen. Dankzij het CFK-fonds (een soort pensioenregeling voor profvoetballers, red.) bijvoorbeeld, maar dat lukte niet altijd."

Fouten maakte hij tevens met zijn lichaam. "Het was een combinatie van factoren. In mijn tijd bij Vitesse (toen Helder debuteerde als international, red.) zat ik met de andere spelers elke week in de Amsterdamse discotheek iT. Het is gebeurd dat we om negen uur 's ochtends direct doorreden naar de training. Speelden we een partijtje, rokers tegen de niet-rokers. We stonden wel derde in de competitie. Ik snapte niet dat ik mijn lichaam moest verzorgen."

Aan het leven in de gevangenis heeft Helder gemengde gevoelens overgehouden. Het niet kunnen zien van zijn zoontje deed veel pijn. "Toch heb ik elke dag gelachen. Het contact met andere gevangenen en de bewaarders was beter dan ik had verwacht. Ik heb zelfs leren koken. Koken met sterren, grapten die jongens dan."

"Naar de omstandigheden was het echt niet slecht. Je moet bedenken dat ik in mijn auto sliep, ook dat was geen probleem want ik ben hard voor mezelf. Als je dat gewend bent, dan is zo'n gevangenis net een hotel. Alleen het feit dat een ander de sleutel heeft en jouw deur open en dicht draait, blijft erg moeilijk."

De duur van de celstraf zit hem evenmin lekker. "Zes maanden is lang. Als je nou een bank hebt overvallen, oké. Voor het slaan van de nieuwe vriend van mijn ex verdien ik straf. Zo lang? Omdat ik zogenaamd gevaarlijk zou zijn? Ik had niet eens een strafblad."

Waarom Helder zijn verhaal wil vertellen? "Omdat door deze zaak een beeld van mij naar buiten is gekomen dat niet klopt. Ik ben geen jaloerse ex of gevaarlijke gek. En als ik me als een gevaarlijke gek gedraag, dan hebben ze dat van me gemaakt. Soms ben ik bang dat de woede het wint van de liefde voor mijn zoontje. Daarom wil ik mijn verhaal doen. Zodat als het misgaat, de mensen ook mijn kant van het verhaal kennen."

De Gelderlander gebruikt je persoonsgegevens om deze reactie te kunnen plaatsen. Meer informatie vind je in ons privacy statement. Reacties van mensen die de nickname anonymous, anoniem of een variant daarop voeren, worden niet geplaatst.