Volledig scherm
© DG

Wonen in de East End van Veenendaal

Volgens de statistieken van de gemeente slijt ik mijn dagen in de East End van Veenendaal. De wijk Dragonder ligt ook aan de oostkant van het centrum.

Een beetje zoals de East End in Londen. Alleen dan op kleinere schaal. Veel kleinere schaal. Nou kom ik een paar keer per jaar in de East End, winkelen in een speciaalzaak onder de rook van het oude stadion van West Ham. Dat is altijd een aardige wandeling van metrostation Upton Park naar de winkel. Soms ben je de enige blanke op straat.

Heerlijk sfeertje
Caribische markten, Bengaalse geuren. Heerlijk sfeertje. Waar ik woon, ben ik lang niet de enige blanke op straat, maar het lijkt meer op Londen met een wat gevariëerder kleurenpalet dan de doorsnee Veense brave burgermannenbuurt met blanke barbecuende buren. Op de ene hoek staat een moskee, op de andere hoek maakt de kerk je zondagochtend wakker.

De supermarkt is Turks, de snackbar Vietnamees. In het trappenhuis praat je met een gehoofddoekte vrouw of een gepensioneerde met Reformatorisch Dagblad onder de arm. Ik houd van mijn wijk.

Armoede
Maar blijkbaar is het een wijk met armoede, schuldproblemen, veel uitkeringen en laaggeletterdheid. Een wijk dat een pilotproject nodig heeft. Een mooie en nuttige geste. Maar ik hoop wel dat de sfeer in Dragonder East End blijft en geen Chelsea wordt.