Volledig scherm
© Jan Ruland van den Brink

Vierkant bord op een rechthoekige tafel

Zo gezienEen foto is niet zomaar een foto, daar is over nagedacht. Fotograaf en fotodocent Tom Meerman legt uit wat je nog meer kunt zien in een foto.

In bibliotheek 't Brewinc in Doetinchem kwamen veertien spelers bijeen om een voorronde te spelen voor het NK Risk, later in januari. Sander Olzheim organiseerde deze enige Oost-Nederlandse voorronde.

Risk is een bordspel dat draait om het veroveren van landen. Het wordt dus gespeeld op een soort van wereldkaart met speelstukken die legers voorstellen.

Er komt geluk met de dobbelsteen bij kijken maar uiteraard is er veel strategie in het spel, dus de beste speler met het meeste inzicht heeft de beste uitzichten op de winst. Nu is Risk een spel dat lange avonden kan duren en dus is de sfeer normaal gesproken die van de huiskamertafel onder de lamp of van het halfduister van de spelletjeskroeg.

Concentratie

Wanneer echter het spel om de knikkers draait, is er sprake van volop concentratie en zoals hier blijkt ook van een echte speelzaal met helder licht.

De fotograaf heeft gekozen om ons niet iets van de spelersuitdrukking te tonen, maar een overzicht van het spel zelf te geven. Zo zien we hier het speelbord, de opdrachtkaartjes, de legerpionnen, een paar kopjes met iets donkers, een bril en de doos met de spelregels.

Hoe de stand is weten we niet en uit de houdingen van de spelers kunnen we nog geen winnaar afleiden. Het standpunt van de fotograaf kennen we wel, namelijk recht boven de tafel. Dan is de foto hetzij met een drone uit de lucht gemaakt, hetzij vanaf een balustrade, want hoe anders?

Een bijzonderheid is dat dit de enige beeldhoek is van waaraf een tafel er ook op de foto rechthoekig uit ziet en het speelbord vierkant.

Ruit

Vanaf ieder ander kijkpunt wordt een tafel op een foto een ruitvorm, een parallellogram of een trapeziumvorm, en dan ook nog eens altijd perspectivisch vervormd. Dat valt ons nooit op, dat rechthoeken op foto's nooit rechthoekig zijn, omdat onze hersens altijd aanvullen wat we met het oog zien.

Gelukkig maar. Zonder voorkennis zou het lastig zijn om onze ogen te geloven.