Volledig scherm
Wil Kamphuis, symbolisch met een paprika. De armband is weg voor reparatie. © Jan Ruland van den Brink

Wil (81) verliest dierbare armband tussen paprika’s van Albert Heijn: ‘Zo blij dat ik hem terug heb’

DOETINCHEM - Geen sieraad dat zo dierbaar voor Wil Kamphuis (81) is als die prachtige, zilveren slavenarmband. Dat mooie juweel met gouden staafje, dat ze bijna tien jaar terug van haar man had gekregen om hun 50-jarig huwelijk te bekronen.

Het verdriet bij de Doetinchemse was dan ook groot, nadat ze erachter kwam dat ze haar pronkstuk verloren was. 

Na een bezoek aan winkelcentrum De Bongerd twee weken geleden ontdekte ze het: haar armband was weg. ,,Ik was heel verdrietig. ‘Wil je een nieuwe?’, vroeg m'n man. Natuurlijk niet. Ik wilde alleen deze. Die armband is zó belangrijk en van zo'n grote waarde.”

Grote cadeau van haar man

Kamphuis was radeloos. Want dat sieraad was nooit eerder zo belangrijk als de laatste tijd. Met haar man gaat het bergafwaarts. Hij is begin dit jaar in het ziekenhuis opgenomen vanwege een bacterie in zijn bloed. Loopt slecht, eet niet meer goed en vergeet veel.

,,Het gaat niet zo goed. Dat sieraad was zijn grote cadeau aan mij. Het is dus een heel belangrijke armband. Ik wil niet zonder, moest en zou hem terugvinden.” 

Teruggaan naar het winkelcentrum had weinig zin. ,,Want waar moest ik heen? Ik was overal geweest. Bij de Etos, Zeeman, supermarkt, en noem het maar op. Daar was geen beginnen aan.” 

Quote

‘Wil je een nieuwe?’, vroeg m'n man. Natuurlijk niet. Ik wilde alleen deze.

Wil Kamphuis

Zó dankbaar

Volledig scherm
Mevrouw Kamphuis. © Jan Ruland van den Brink

Ze zette een oproepje in de Lezers helpen lezers-rubriek van deze krant. En verrek. Een dag later kreeg ze al telefoon. Een vrouw uit Didam had haar armband gevonden tijdens het boodschappen doen in de Albert Heijn.

Tussen de paprika's. ,,Ze dacht al dat iemand hem kwijt was en had hem mee naar huis genomen. Ik ben haar zó dankbaar.”

Kamphuis wist niet hoe ze haar moest bedanken. ,,Ik kon natuurlijk bloemen halen. Maar ik dacht ook: ‘straks houdt ze helemaal niet van bloemen’. Ik heb haar wat geld gegeven. Dat wilde ze eerst niet aannemen. Maar ik was echt heel blij en dat mocht ze weten.”

En de armband? Die is terug naar de firma voor reparatie. ,,Die moet echt een betere sluiting krijgen. Stel je voor dat ik hem nog eens verlies.”