Dit wordt het jaar van Alara Oztekin, millenniumkind

Kinderen van dat jaar 00Ze waren de eerste kinderen die in het jaar 2000 geboren werden. Terwijl volwassenen vreesden voor de millenniumcrash, stonden zij te popelen geboren te worden. Nu worden ze 18. Ze kruipen voor het eerst alleen achter het stuur, mogen nu ook volgens de wet alcohol drinken en leven in een ingewikkelde tijd, vol digitale mogelijkheden. Dit is hun verhaal.  

Alara Oztekin, geboren: 1 januari 2000 in Tiel. 
Woont in: Kocaeli (Turkije)

Quote

Eigenlijk heb ik me nooit echt Nederlands gevoeld. Ik heb me mijn hele leven Turks gevoeld.

Alara Oztekin

Ook in een jong leven kun je veel meemaken. Alara Oztekin was in 2015 betrokken bij een verkeersongeluk. ,,Dat was heftig. Ik brak bijna alle botten in mijn gezicht. Die gebeurtenis heeft echt veel indruk op mij gemaakt. Ik ben sindsdien een veel stiller persoon.’’

Alara werd na haar geboorte Culemborgse. De Lekstad was de woonplaats van haar ouders. Toen ze acht jaar was, besloten haar ouders terug te verhuizen naar Turkije waar haar vader werk kon krijgen. Ze woont nu in de streek Kocaeli, op een uur rijden van Istanbul. Daar is ze gelukkig, vertelt ze. Van haar Nederlandse roots, is niet veel meer over. ,,Eigenlijk heb ik me nooit echt Nederlands gevoeld. Ik heb me mijn hele leven Turks gevoeld.’’ Goede herinneringen aan Nederland heeft ze wel. ,,Ik kan me het heerlijke eten herinneren, mijn vrienden en tal van andere herinneringen aan mijn kindertijd. Met verschillende vrienden uit Nederland heb ik nog contact.’’

De tekst gaat onder de foto verder

Volledig scherm
Alara © Alara Oztekin

Alara is een serieuze tiener. Ze gaat nog naar school. Dat is voor haar nu ook het belangrijkste in haar leven, vertelt ze. Ze leeft in een a-typisch gezin. Haar zusje is acht jaar jonger. ,,We zijn als Tom en Jerry, we zitten elkaar flink achter de broek. Maar we kunnen uiteindelijk goed met elkaar overweg.’’ Echte hobby’s heeft ze niet. ,,Ik zwem in de zomer. Maar niet om de tijd te doden. Omdat het goed is. Daarnaast doe ik niet zoveel.’’

Mobieltje
Over de toekomst is ze optimistisch. Ja de wereld is anders dan vroeger. Ze heeft uiteraard een mobieltje. Maar op school moet iedereen de telefoon inleveren als de dag begint. ,,Pas als school afgelopen is, mag hij weer meegenomen worden. Dus dan gebruik ik hem wel minder dan ik normaal zou doen. Ik denk dat ik dagelijks één tot twee uur bezig ben met mijn mobieltje. Ik weet niet of dat veel is.’’

Haar ouders hebben het wel eens over de veelheid aan technologie. Het zou deze generatie verpesten. Maar daar denkt zij anders over. ,,Ouders denken dat ons brein gebrainwasht wordt door de technologie. Maar ik denk dat er meer voordelen dan nadelen zitten aan alle nieuwe technieken. Ik denk dat juist de tieners van nu het zullen gebruiken voor een betere toekomst. Daar geloof ik in.’’

Lees hier ook de verhalen van:

Jop Meekes, uit Lichtenvoorde
'Als ik auto rijd, voel ik me volwassen'

Henrike Jansen, uit Rozendaal
'Nu denk ik: waar heb ik me al die jaren druk over gemaakt?'

Sake Haveman, uit Doetinchem
'Wij zijn geen luie generatie'

Riley Kapelle, uit Nijmegen
'Ik voel me ook echt iemand uit de Achterhoek'

Max Beijer, uit Boven-Leeuwen
'Misbruik van sociale media wordt te veel opgeblazen'

De Gelderlander gebruikt je persoonsgegevens om deze reactie te kunnen plaatsen. Meer informatie vind je in ons privacy statement. Reacties van mensen die de nickname anonymous, anoniem of een variant daarop voeren, worden niet geplaatst.

Rivierenland