Het herdenkingsmonument in de berm aan de Veerweg in Beusichem.
Volledig scherm
PREMIUM
Het herdenkingsmonument in de berm aan de Veerweg in Beusichem. © William Hoogteyling

Onpeilbaar verdriet na de brute dood van Suzanne (17): ‘Deze leugen zal aan hem vreten’

Het is de grootste vrees van ouders. Dat je kind omkomt bij een verkeersongeluk. Voor Connie en Stefan Janssen uit Beusichem werd die nachtmerrie in juli vorig jaar een afgrijselijke werkelijkheid. Hun dochter Suzanne werd aangereden en overleed kort na haar 17de verjaardag. Donderdag stonden ze in de rechtbank van Arnhem oog in oog met de man die het ongeval veroorzaakte. 

10 reacties

  • netty meelen

    2 maanden geleden
    Nederland, taakstraf land! Dat is lekker goedkoop voor de staat.
  • B v.d. Laar

    2 maanden geleden
    Beste Joost. Vertel mij niet wat verdriet is om ( jonge) naasten te verliezen en daarom kan ik het leed in perspectief zien. En daarom durf ik onder zo'n triest bericht te reageren wat bepaalt geen kleinigheid is. En over bewustwording hoeft u mij niet te attenderen dat heb ik genoeg ondervonden. Toch blijf ik mijn mening handhaven, een begraafplaats, plekje in een bos waar je veel kwam of gewoon een plekje in of om huis, is dan een goede oplossing. Verdriet wordt er niets anders van.
  • Joost Deelen

    2 maanden geleden
    Beste Len, Wat vervelend dat u hinder ondervindt van herdenkingsbordjes aan de weg. Ik kan mij indenken dat het niet makkelijk voor u zal zijn om dit keer op keer te doorstaan. Wellicht kunt u de volgende keer uw leed in perspectief zien van ouders die hun kind verloren. En dan bedenken dat u onder zo'n triest bericht durft te schrijven over dit soort kleinigheden. Nog naast het (hopelijk) effect van kortdurende bewustwording over de risico's van de weg door andere rijders door zo'n bordje.
  • Mattie Veld

    2 maanden geleden
    De strafeis was voor de nabestaanden niet het belangrijkste. Maar de verdachte ontkent van alles, daarom zou ik me een gevangenisstraf heel goed kunnen voorstellen.
  • Els Weber-van Dreuten

    2 maanden geleden
    Helemaal eens met Len, herdenken doe je thuis en op de bergraafplaats. Wat doe je met al die mensen die in ziekenhuizen of verpleeghuizen overlijden? En ook mijn oudste zus is bij een verkeersongeval overleden dus ook dat heb ik meegemaakt. Bij mij lopen altijd de rillingen over rug als ik een ambulance met sirene hoor.

Rivierenland