1. Dialect: 'De taal van de schaamte'
    PREMIUM
    column

    Dialect: 'De taal van de schaamte'

    Tot mijn twaalfde heb ik niets dan dialect gesproken. Thuis, met vriendjes, bij de voetbalclub - overal praatten we plat. Alleen in de klas op de lagere school schakelden we over op Nederlands, omdat het niet anders kon. Maar de taal van het schoolplein was het dialect. Soms zat er in de klas een nieuw kind, iemand wier ouders in ons dorp waren komen wonen. Import was het. Een stads'n, noemde we zo iemand. Het kind bleek geen dialect te verstaan, laat staan te spreken. Hoogst merkwaardig vond ik dat, een tikje verdacht zelfs. Hoe was zoiets in vredesnaam mogelijk?

Columns