Eierboeren die zichzelf controleren is als automobilisten die zichzelf moeten bekeuren

Winnie Sorgdrager bracht deze week een onthutsend rapport uit over de fipronil-crisis in Nederland. Conclusie: de belangen van de economie waren belangrijker dan de vraag of ons voedsel gezond is. Er was veel toezicht, maar niemand had overzicht. 

Volledig scherm
Columnist en politiek verslaggever Rob Berends. © Foto Joost Hoving

Wie het rapport leest, verdwaalt meteen in de eindeloze rij aan instanties die we in Nederland weten te bedenken. Of je het nou over speelgoed hebt, de bewegwijzering langs fietspaden of over eieren, altijd weer duiken instanties op waarvan je niet had kunnen vermoeden dat ze bestaan. 

In de afgelopen twintig jaar is in Nederland bedacht dat bedrijven zichzelf hartstikke goed kunnen controleren. Geef ze een opdracht en ze voeren hem uit. Of laat ze hun eigen regels bedenken. Zelfregulering noemen ze dat en
het betekent vooral: minder toezicht. Vooral Rutte I, het kabinet van CDA en VVD dat een kontje kreeg van de PVV, was daar gek op. 

Zo sprak  CDA-staatssecretaris Joop Atsma met verpakkingsbedrijven af dat zij zelf verantwoordelijk werden voor het verminderen van verpakkingsafval en zwerfvuil.
Natuurlijk mislukte het grandioos, maar toen was Atsma al lang in geen velden of wegen te bekennen. Het is alsof je automobilisten verantwoordelijk maakt voor de handhaving van de maximumsnelheid. Of Koos Koets voor de opsporing van wietplantages.

De Gelderlander gebruikt je persoonsgegevens om deze reactie te kunnen plaatsen. Meer informatie vind je in ons privacy statement. Reacties van mensen die de nickname anonymous, anoniem of een variant daarop voeren, worden niet geplaatst.

Columns