Het raadsel van Thierry Baudet

ColumnToen twee jaar geleden de Kamerverkiezingen in aantocht waren, besloot de Gelderlander alle lijsttrekkers uit te nodigen voor een interview. Nadat na veel bellen, mailen en onderhandelen de grote namen waren vastgelegd, lag er nog een vraag op tafel: vragen we Jan Roos of Thierry Baudet? Beiden hadden een nieuw partijtje opgericht en hoopten op de golven van het ongenoegen over de nasleep van het Oekraïne-referendum de Tweede Kamer binnen te surfen.

Ik koos voor Jan Roos. Een man van het volk, dacht ik, die met zijn brutale, niets ontziende stijl eerder in de smaak zou vallen dan de pedante, zelfingenomen gymnasiast. Twee weken later al wist ik dat ik gefaald had. Bij een bezoek van Baudet en zijn clowneske kameraad Theo Hiddema aan Arnhem hing de aanhang er met de benen uit.

  1. Uit het zicht van de massa kan het geen kwaad, denken ze
    PREMIUM
    COLUMN

    Uit het zicht van de massa kan het geen kwaad, denken ze

    Als je in de trein zit, trekt de adembenemende achterkant van het leven aan je voorbij. Spoorlijnen gaan soms langs de voorkant, maar veel vaker langs de achterzijde van het leven. Langs paardenweitjes, hobbyterreintjes en achtertuinen. Achter schuurtjes hebben de bewoners de overtollige restanten van hun bestaan opgeslagen: aftandse fietsen, oude surfplanken, halfvergaan tuinmeubilair. Daar kan het geen kwaad, denken ze, ver uit het zicht, onzichtbaar als het ware.

Columns