Volledig scherm
PREMIUM
Mark Rutte. © ANP

Rutte 2.0

columnHet knappe van Mark Rutte, zo vertelden Gelderse VVD'ers me ooit, is dat hij álles onthoudt. Je hoeft hem maar één keer te vertellen hoe de zaken in Gelderland er voor staan en eenmaal op een podium beland weet hij het na te vertellen alsof hij er zelf bij was. En inderdaad: bij de universiteit van Wageningen zag ik hem een verhoginkje beklimmen en Gelderse kwesties bespreken of hij er elke dag mee te maken had. 

Toen Rutte vorig jaar on tour was voor de verkiezingen, belandde hij ook bij De Gelderlander. En waar andere lijsttrekkers graag vooraf wilden weten over welke onderwerpen we het gingen hebben, bleef het vanuit de VVD stil. Rutte wist het allemaal wel. En dat klopte: op iedere vraag had hij een antwoord, uit het blote hoofd. 

  1. Dialect: 'De taal van de schaamte'
    PREMIUM
    column

    Dialect: 'De taal van de schaamte'

    Tot mijn twaalfde heb ik niets dan dialect gesproken. Thuis, met vriendjes, bij de voetbalclub - overal praatten we plat. Alleen in de klas op de lagere school schakelden we over op Nederlands, omdat het niet anders kon. Maar de taal van het schoolplein was het dialect. Soms zat er in de klas een nieuw kind, iemand wier ouders in ons dorp waren komen wonen. Import was het. Een stads'n, noemde we zo iemand. Het kind bleek geen dialect te verstaan, laat staan te spreken. Hoogst merkwaardig vond ik dat, een tikje verdacht zelfs. Hoe was zoiets in vredesnaam mogelijk?

Columns