Scherven

columnNee, bij nader inzien doet ze het toch maar niet. Hermine van den Berg, gekozen als raadslid in Renkum, ziet af van haar zetel. Jarenlang was ze wethouder voor Gemeentebelangen. Maar haar partij is bij de coalitieonderhandelingen buiten de boot gevallen. Van den Berg moet afscheid nemen van haar wethouderszetel. Niet getreurd: ze stond op de lijst voor de gemeenteraad en kan als raadslid toch politiek actief blijven.

Maar dat is helemaal de bedoeling niet. En is vermoedelijk nooit de bedoeling geweest. Ze was, zo liet ze weten, eigenlijk veel te ervaren om gemeenteraadslid te zijn. Als wethouder wist ze van de hoed, van de rand; ze kende de kous en het naadje. Dat zou alleen maar problemen opleveren.

Ze is niet de eerste en zal niet de laatste zijn. In Apeldoorn zag PvdA-wethouder Johan Kruithof vier jaar in de gemeenteraad al evenmin zitten. Het wonderlijke is dat elk argument dat ze bedachten, ook al bestond voor ze zich op de lijst voor de raadsverkiezingen lieten zetten. Nog gekker maakte Ingrid Voncken het. Zij was wethouder voor het CDA in Sint Anthonis, maar bleef wonen in Gennep. Daar is niks mis mee, zo lang de gemeenteraad het toestaat. Curieus werd het pas toen ze lijsttrekker werd, en er meteen bij vertelde dat ze een raadszetel nooit zou innemen. De lijsttrekker als lijstduwer, zeg maar.

Veel interessanter is het wat SP'er Gerrie Elfrink doet. Hij leed in Arnhem een gigantische verkiezingsnederlaag; hij had met zijn provocerende stijl te veel Arnhemmers in de gordijnen gejaagd.

Quote

Hij werd er om weggehoond, een politicus die verliest, moet wegwezen

Maar Elfrink stapte niet op. Hij werd er om weggehoond, een politicus die verliest, moet wegwezen. Je zou ook kunnen denken: hij heeft er een puinhoop van gemaakt, laat hem zelf de rotzooi opruimen. Elfrink begon zijn tweede leven als gemeenteraadslid met groot, bijna theatraal enthousiasme. Alsof hij niet al twintig jaar in de Arnhemse politiek rondloopt. En al heeft de SP maar drie zeteltjes overgehouden, een ervaren wethouder als raadslid kan een vervelende horzel voor het nieuwe college van burgemeester en wethouders zijn. Elfrink kent alle geheimen - de meeste heeft hij zelf verzonnen.

Zo neemt de SP'er een voorbeeld aan een PvdA'er. Lodewijk Asscher werd na de moeder aller verkiezingsnederlagen lid van de Tweede Kamer. Als vice-premier kent hij alle trucs van Mark Rutte; aan de kleur van diens neus ziet hij wanneer de premier de waarheid inruilt voor zijn eigen waarheid.

Het lijkt me een gezond verschijnsel: Asscher en Elfrink mogen hun eigen scherven aan elkaar proberen te lijmen. Dat zouden meer politici moeten doen.

Volledig scherm
AFGEKOCHT DG DE GELDERLANDER columnist columnisten AD en Regiobladen. Foto Joost Hoving © Joost Hoving
De Gelderlander gebruikt je persoonsgegevens om deze reactie te kunnen plaatsen. Meer informatie vind je in ons privacy statement. Reacties van mensen die de nickname anonymous, anoniem of een variant daarop voeren, worden niet geplaatst.
  1. Ik kon het CDA niet meer volgen
    PREMIUM
    Column

    Ik kon het CDA niet meer volgen

    John Berends werd afgelopen week officieel de nieuwe commissaris van de Koning in Gelderland. Bij zijn eerste toespraak zei hij dat hij meer wil gaan luisteren naar de stille middengroepen die we niet horen, zei hij. Heel verstandig, dacht ik. Afgelopen week publiceerde de Volkskrant een goed stuk over die stille middengroepen met de kop: de gewone Nederlander is helemaal niet boos. Zouden ze het bij het CDA ook in de gaten hebben gekregen?
  1. We moeten naar de Achterhoek toe
    PREMIUM
    Column

    We moeten naar de Achterhoek toe

    We moeten met zijn allen naar de Achterhoek toe. Althans: als je er niet al woont. Dan hoeft het niet. Maar alle anderen zijn van harte welkom, roepen de hoge omes en tantes uit de Achterhoek ons al een tijdlang toe. De leegloop van de Achterhoek moet een halt worden toegeroepen. Het kan zo niet langer. De Achterhoek moet het kloppend hart van de maakindustrie worden, topondernemers zat. Deze week vond het pleidooi eindelijk enige weerklank buiten de Achterhoek zelf; EenVandaag wijdde er een fijne reportage aan.

Columns