Volledig scherm
PREMIUM
Bij 4Pet Recycling in Arnhem worden petflessen verzameld en vermalen tot een grondstof voor nieuwe producten. © ANP

Statiegeld

Toen ik deze zomer in Berlijn was, miste ik iets in het straatbeeld. Ik kon er niet meteen de vinger op leggen, maar er ontbrak iets. Ineens drong het tot me door: waar waren de platgetrapte blikjes en plastic flesjes die je in Nederland overal ziet? Waar was het zwerfvuil dat hier stad en land ontsiert? Het was er niet. Berlijn zit onder de graffiti, maar blikjes en plastic flessen zwerven vrijwel nergens rond.

En dat is verklaarbaar: in Duitsland heffen ze niet alleen statiegeld op grote flessen, maar ook op kleintjes. En op blikjes. Iets wat geld waard is, gooi je niet op straat. Als je het toch doet, is er altijd iemand die het zich niet kan veroorloven het te laten liggen. In Berlijn zie je overal mannen rondfietsen met aan hun stuur enorme boodschappentassen vol plastic flessen. Ze schuimen straten en vuilnisbakken af op zoek naar statiegeld. Een fraai gezicht is het niet, mensen die voor de aanvulling op hun inkomen aangewezen zijn op het afval van anderen.

  1. Uit het zicht van de massa kan het geen kwaad, denken ze
    PREMIUM
    COLUMN

    Uit het zicht van de massa kan het geen kwaad, denken ze

    Als je in de trein zit, trekt de adembenemende achterkant van het leven aan je voorbij. Spoorlijnen gaan soms langs de voorkant, maar veel vaker langs de achterzijde van het leven. Langs paardenweitjes, hobbyterreintjes en achtertuinen. Achter schuurtjes hebben de bewoners de overtollige restanten van hun bestaan opgeslagen: aftandse fietsen, oude surfplanken, halfvergaan tuinmeubilair. Daar kan het geen kwaad, denken ze, ver uit het zicht, onzichtbaar als het ware.

Columns