Volledig scherm
Nederland, Den Bosch, rubriek de Stad van Zus van Ooijen © copyright Marc Bolsius

Bossche ‘Zus’ van Ooijen: ‘Hier moet een huiskamersfeertje hangen’

DEN BOSCH - Tonnie 'Zus' van Ooijen is eigenaresse van Le Jardin, een eterij aan de Graafseweg. "Ik schenk bewust geen alcohol.”

,,Er hangt een huiskamersfeertje. Mensen moeten op hun gemak zijn” vertelt Tonnie 'Zus' van Ooijen (57). Voor een romantisch diner voor twee is Le Jardin, de eterij aan de Graafseweg, minder geschikt, voor wie een gezellige avond zoekt des te meer. "Iedereen praat hier met elkaar, ook als ze elkaar nog niet kennen. Je hoeft niet per se in de stad te zijn om gezellig te zitten. Zeker in de zomer op het terras zie je hier ook vanalles."

Bijnaam 

Bij de burgerlijke stand is ze bekend als Tonnie, maar zo noemt niemand haar. De vaste klanten gaan eten bij Zus of Zusje. "We hadden vroeger drie Tonnies in de familie. Mijn oma, neef en ik. Dan krijg je een bijnaam, hè."
Ze heeft zelf een groot aandeel in de huiselijke sfeer. "Je kunt 'smakelijk eten' en 'alsjeblieft' zeggen, maar een praatje vinden de mensen leuker. Daar komen ze ook voor." "Ja, het is net Lieve Mona van de Story", vult partner Frank aan, die zelf meehelpt in de keuken. 

Nieuwsgierig 

Het scheelt dat ze nieuwsgieriger is dan de gemiddelde krant. "Ik ben niet nieuwsgierig, ik ben geïnteresseerd. Dat is iets anders. Heb ik meegekregen van thuis, wij hadden altijd mensen over de vloer."
Het menselijke contact vindt ze het mooie van het vak. Daarom klaagt ze ook niet over de lengte van haar werkdagen. Die beginnen doorgaans tussen vijf en zes 's morgens en eindigen tussen acht en negen 's avonds. Alleen dinsdagmiddag is ze vrij, als het poetswerk is gedaan en de zaak gesloten. "Ik weet niet beter. Ik haal mijn ontspanning ook juist uit de praatjes met de gasten."

Buurtkroeg

De eterij ademt de sfeer van een gezellige buurtkroeg, maar dan wel zonder alcohol. "Ik heb bewust nooit een vergunning aangevraagd. Mijn vader zei gelijk: moet je niet aan beginnen. We hebben vroeger een café gehad, dus ik weet hoe het werkt. Mensen worden lastig, beginnen te zeveren en je krijgt kliekjesvorming. Daar zit ik niet op te wachten."
Le Jardin bestaat sinds 1995. "Daarvoor heb ik in de kleding gezeten, in de verf en in het café gestaan. Ik kom uit een echt ondernemersgezin, toen dit pand vrijkwam zei mijn vader: 'We gaan nog één zaak bouwen'. We zijn begonnen als croissanterie, dat is steeds verder uitgebreid. Nu heb ik van biefstuk en saté tot soep en uitsmijters."

Trots op...

"De sfeer en gemoedelijkheid in deze stad. Nee, ik zou deze zaak niet in een andere stad kunnen draaien. Ik moet Den Bosch niet uit."